ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟΝ ΧΟΝΤΡΟ ΑΠΟ ΚΑΤΩ
My dear Schooligans, είμαι 15 χρονών και θα πάω Πρώτη Λυκείου. Απ' όταν ήμουν πολύ μικρή ήμουν χοντρή και επειδή μπούχτισα μια ζωή να ντρέπομαι γι' αυτό που είμαι και να μη με πλησιάζει αγόρι, πήρα την απόφαση να αδυνατίσω. Αυτό άρχισε το καλοκαίρι της Α' Γυμνασίου και ως τις αρχές της Γ' Γυμνασίου έχασα 17 κιλά (από 63 πήγα 46). Όμως μου σταμάτησε η περίοδος και η μάνα μου άρχισε να ψάχνεται. Ύστερα από επίσκεψη σε ψυχολόγο, ανακαλύψαμε πως είχα νευρική ανορεξία. Αφού πλακωνόμουν με τους γονείς μου που ήθελαν να παχύνω, μ' έπιασαν βουλιμίες. Έτρωγα ακατάπαυστα, με αποτέλεσμα σε δύο μήνες να πάρω ό,τι έχασα. Τώρα συμβουλεύομαι διαιτολόγο την οποία χεσμένη την έχω, γιατί έχω μπουχτίσει. Δεν ξέρω τι θα γίνει, αν και όλοι μου λένε πως έχω τις δυνατότητες να λεπτύνω λίγο. Διότι πώς βγάζεις 20, ρε κοπελιά, και δεν μπορείς να αδυνατίσεις; Έλα όμως που εγώ δεν μπορώ, δεν έχω τη θέληση...
Με αγάπη,
η χοντρή που δε θα ξαναβάλει τζιν Nο 26
Σάββατο 7 Αυγούστου 2010
Παχουλά μπουτάκια; Τόσο το καλύτερο!
Οι παχουλοί μηροί δεν αρέσουν σε καμία γυναίκα και μόνο η Μπιγιονσέ προσπαθεί να υπερασπιστεί τα γεμάτα μπουτάκια της. Όμως μια νέα δανική επιστημονική έρευνα έρχεται να αναδείξει μια απρόσμενη ωφέλειά τους. Όσοι και όσες έχουν μηρούς με διάμετρο πάνω από 60 εκατοστά, αντί να πασχίζουν να αδυνατίσουν, πρέπει να χαίρονται! Κι αυτό, γιατί έχουν μικρότερο κίνδυνο εμφάνισης καρδιοπάθειας και πρόωρου θανάτου.
Το παράξενο είναι ότι η σχέση αυτή ισχύει ακόμα και όταν ληφθούν υπόψη όλοι οι γνωστοί παράγοντες κινδύνου για την καρδιά: παχυσαρκία και λίπος σώματος, κάπνισμα, υψηλή χοληστερίνη, πίεση αίματος ακόμα και ο τρόπος ζωής.
Βγάλε μπούτι σαν την Μπιγιονσέ
Η έρευνα, που διήρκεσε πάνω από μια δεκαετία στη Δανία, από ερευνητές του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου της Κοπεγχάγης υπό τον καθηγητή Μπέριτ Χάιτμαν, δημοσιεύτηκε στο έγκυρο βρετανικό ιατρικό περιοδικό "British Medical Journal", σύμφωνα με το BBC και το πρακτορείο Ρόιτερ.
Κι αν νομίζεις ότι το ποθητό είναι να φτιάξεις πόδια σαν τη Βικτόρια Μπέκαμ, ξέχνα το. Οι κοπέλες με λεπτούς μηρούς (διαμέτρου κάτω των 55 εκατοστών) διαπιστώθηκε ότι έχουν διπλάσιο κίνδυνο πρόωρου θανάτου ή εμφάνισης σοβαρών προβλημάτων υγείας. Η αιτία γι' αυτό δεν είναι ξεκάθαρη, αλλά, ίσως οφείλεται στο ότι δεν έχουν αρκετή μυική μάζα για να ρυθμίσουν σωστά την ινσουλίνη τους, αυξάνοντας έτσι τον κίνδυνο διαβήτη τύπου 2 και, στη συνέχεια, καρδιοπάθειας.
Οι ερευνητές επεσήμαναν πάντως ότι η μελέτη τους πρέπει να επιβεβαιωθεί και από άλλες έρευνες και προειδοποίησαν ότι είναι ακόμα πρόωρο να συστήσουν οποιαδήποτε αλλαγή στις διατροφικές συνήθειες ή στη φυσική άσκηση, ώστε να μεγαλώσουν και να δυναμώσουν οι μηροί. Όμως τόνισαν ότι το μέγεθος του μηρού σε γυναίκες και άνδρες (περισσότερο και από τη διάμετρο της μέσης) θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί μελλοντικά από τους γιατρούς ως δείκτης για να αξιολογούν τον κίνδυνο που αντιμετωπίζουν οι ασθενείς. Η μέτρηση του μηρού, που χρησιμοποίησαν οι Δανοί ερευνητές, ήταν στο σημείο ακριβώς κάτω από την πτύχωση των γλουτών.
Προηγούμενες έρευνες έχουν δείξει ότι μια περιφέρεια μέσης άνω των 89 εκατοστών για μια γυναίκα και άνω των 102 εκατοστών για έναν άνδρα αποτελεί ένδειξη για αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης διαβήτη και καρδιοπάθειας.
Το παράξενο είναι ότι η σχέση αυτή ισχύει ακόμα και όταν ληφθούν υπόψη όλοι οι γνωστοί παράγοντες κινδύνου για την καρδιά: παχυσαρκία και λίπος σώματος, κάπνισμα, υψηλή χοληστερίνη, πίεση αίματος ακόμα και ο τρόπος ζωής.
Βγάλε μπούτι σαν την Μπιγιονσέ
Η έρευνα, που διήρκεσε πάνω από μια δεκαετία στη Δανία, από ερευνητές του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου της Κοπεγχάγης υπό τον καθηγητή Μπέριτ Χάιτμαν, δημοσιεύτηκε στο έγκυρο βρετανικό ιατρικό περιοδικό "British Medical Journal", σύμφωνα με το BBC και το πρακτορείο Ρόιτερ.
Κι αν νομίζεις ότι το ποθητό είναι να φτιάξεις πόδια σαν τη Βικτόρια Μπέκαμ, ξέχνα το. Οι κοπέλες με λεπτούς μηρούς (διαμέτρου κάτω των 55 εκατοστών) διαπιστώθηκε ότι έχουν διπλάσιο κίνδυνο πρόωρου θανάτου ή εμφάνισης σοβαρών προβλημάτων υγείας. Η αιτία γι' αυτό δεν είναι ξεκάθαρη, αλλά, ίσως οφείλεται στο ότι δεν έχουν αρκετή μυική μάζα για να ρυθμίσουν σωστά την ινσουλίνη τους, αυξάνοντας έτσι τον κίνδυνο διαβήτη τύπου 2 και, στη συνέχεια, καρδιοπάθειας.
Οι ερευνητές επεσήμαναν πάντως ότι η μελέτη τους πρέπει να επιβεβαιωθεί και από άλλες έρευνες και προειδοποίησαν ότι είναι ακόμα πρόωρο να συστήσουν οποιαδήποτε αλλαγή στις διατροφικές συνήθειες ή στη φυσική άσκηση, ώστε να μεγαλώσουν και να δυναμώσουν οι μηροί. Όμως τόνισαν ότι το μέγεθος του μηρού σε γυναίκες και άνδρες (περισσότερο και από τη διάμετρο της μέσης) θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί μελλοντικά από τους γιατρούς ως δείκτης για να αξιολογούν τον κίνδυνο που αντιμετωπίζουν οι ασθενείς. Η μέτρηση του μηρού, που χρησιμοποίησαν οι Δανοί ερευνητές, ήταν στο σημείο ακριβώς κάτω από την πτύχωση των γλουτών.
Προηγούμενες έρευνες έχουν δείξει ότι μια περιφέρεια μέσης άνω των 89 εκατοστών για μια γυναίκα και άνω των 102 εκατοστών για έναν άνδρα αποτελεί ένδειξη για αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης διαβήτη και καρδιοπάθειας.
Η ψυχολογία της παχυσαρκίας
Γράφει: Βασιλειάδης Γρηγόρης, Ψυχολόγος - Ψυχοθεραπευτής, Διδάκτωρ Ψυχολογίας (Ph.D.)
Οι διαταραχές πρόσληψης τροφής (ανορεξία, βουλιμία, και η παχυσαρκία) αποτελούν ραγδαίως εξελισσόμενα φαινόμενα σε όλες τις σύγχρονες δυτικές κοινωνίες.
Ο παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας χαρακτηρίζει την παχυσαρκία ως τη νέα παγκόσμια επιδημία του 21ου αιώνα. Εξίσου αποθαρρυντικά είναι τα ερευνητικά δεδομένα και στον ελλαδικό χώρο: ένας στους τέσσερις έλληνες έχει περισσότερα κιλά απ' όσα του/ της αναλογούν, και η αναλογία αυτή αναμένεται να αυξηθεί δραματικά τα επόμενα χρόνια.
Από τη μια πλευρά, η μαζική στροφή τα τελευταία χρόνια στην εύκολη «λύση» του γρήγορου φαγητού (fast food) κι ο βομβαρδισμός των μέσων μαζικής ενημέρωσης με επιτυχημένα, κοινωνικά και συναισθηματικά καταξιωμένα καλλίγραμμα κορμιά-πρότυπα, κι απ' την άλλη η συνεχώς αυξανόμενη διαφημιστική προπαγάνδα των ινστιτούτων αδυνατίσματος, η προβολή των «θαυματουργών» μηχανημάτων παθητικής γυμναστικής, των επαναστατικών χαπιών, και οι δίαιτες εξπρές, όχι μόνο αποπροσανατολίζουν τους καταναλωτές από την ουσιαστική λύση στο πρόβλημα της παχυσαρκίας, αλλά -κυρίως- επιδεινώνουν το ήδη υπάρχον πρόβλημα.
Όπως όλοι γνωρίζουμε η πρόσληψη παραπανίσιων κιλών στο σώμα μας συνδέεται άμεσα με τον μεταβολισμό μας. Με άλλα λόγια, οι ποσότητα τροφής που χρειάζεται ο καθένας μας για να συντηρεί το βάρος του στα φυσιολογικά του όρια εξαρτάται από την αποτελεσματικότητα και την ταχύτητα που ο οργανισμός μας «καιει» (δηλ μεταβολίζει) την ενέργεια που παίρνει από τις τροφές. Ο μεταβολισμός κάθε ανθρώπου βέβαια είναι διαφορετικός.
Οι διαφορές αυτές του μεταβολισμού που υπάρχουν ανάμεσα στους ανθρώπους οφείλονται σε πολλούς παράγοντες:
Γενετικοί : η κληρονομικότητα θέτει τα όρια της στην μεταβολική ικανότητα του ατόμου, αφού ο καθένας μας είναι μέλος μιας συγκεκριμένης οικογένειας και είναι φορέας των γονιδίων αυτής της οικογένειας,
Περιβαλλοντικοί : το επίπεδο της σωματικής δραστηριότητας, οι προσωπικές επιλογές τροφών, ο αριθμός των γευμάτων ημερησίως επηρεάζουν το βάρος του ατόμου,
Ασθένειες που μπορεί να συμβάλλουν στην αύξηση του βάρους (π.χ. υποθυρεοειδισμός, το σύνδρομο του Cushing, η κατάθλιψη, και ορισμένα νευρολογικά προβλήματα μπορεί να οδηγήσουν στην υπερκατανάλωση τροφής) και
Η φαρμακοθεραπεία: κάποια αντικαταθλιπτικά χάπια και τα στεροειδή μπορούν να προκαλέσουν αύξηση βάρους.
Η επίδραση του Ψυχολογικού παράγοντα στην Παχυσαρκία
Ένας βασικός παράγοντας, που μπορεί σε μεγάλο βαθμό να επηρεάσει τις συνήθειες κατανάλωσης τροφής είναι ο ψυχολογικός παράγοντας. Πρόσφατη έρευνα αποκάλυψε ότι το 70% των ανθρώπων, όταν αγχώνονται, καταφεύγουν στο ψυγείο καταναλώνοντας μεγαλύτερη ποσότητα τροφών απ' ό,τι έχει πραγματικά το σώμα τους ανάγκη. Ο μεταβολισμός όπως και όλες οι άλλες αυτόνομες βιολογικές λειτουργίες ελέγχεται σε μεγάλο βαθμό από το κομμάτι εκείνο του νου μας που λειτουργεί ασυνείδητα.
Το πρόβλημα της παχυσαρκίας, όπως και οι διαταραχές ελέγχου πρόσληψης τροφής (βουλιμία, και ανορεξία) οφείλονται σε μεγάλο βαθμό στις επιδράσεις που έχει δεχτεί το ασυνείδητο κομμάτι του νου μας, δηλ. σε ψυχολογικούς προγραμματισμούς οι οποίοι εξυπηρετούν στόχους που δεν είναι ακόμα συνειδητοί από μας, και με βάση τους οποίους καθορίζεται αυτόματα τόσο ο ρυθμός και οι λειτουργίες του μεταβολισμού, όσο και οι συνήθειες κατανάλωσης τροφής.
Μια από τις βασικές λειτουργίες του ανθρώπου, που συμβάλλει άμεσα στην επιβίωση του είδους είναι η κατανάλωση της τροφής. Η αναζήτηση και κατανάλωση της τροφής παράγει, από την πρώτη κιόλας βρεφική ηλικία, μια ισχυρή εξαρτημένη αντίδραση, που συνδέει άμεσα την κατανάλωση τροφής με την αίσθηση ασφάλειας, ευδαιμονίας, κι ελέγχου.
Κατά την πρώτη περίοδο ανάπτυξης του παιδιού –που ο Freud ονόμασε ως «στοματικό – αισθητηριακό στάδιο της ψυχοσεξουαλικής ανάπτυξης»- ο αναπτυσσόμενος άνθρωπος τείνει σταδιακά να ταυτίζει την ικανοποίηση της ανάγκης του/της για τροφή με βασικά αισθήματα ασφάλειας, άνεσης, ευδαιμονίας, καθώς η κάλυψη αυτής της πρωτογενούς ανάγκης για θρέψη συνδέεται με μια σημαντική συναισθηματική κάλυψη (δηλ. ότι τα σημαντικά άτομα του περιβάλλοντος του/της, και ιδίως η μητέρα του/της, τον/την αγαπούν, τον/την φροντίζουν και τον/την αποδέχονται.
Η εξαρτημένη αυτή λοιπόν στάση απέναντι στην τροφή, που αναπτύσσει το βρέφος καθώς θηλάζει τη μητέρα του, καθορίζει σε μεγάλο βαθμό τις συναισθηματικές του στάσεις και το ρεπερτόριο των συμπεριφορών του στο υπόλοιπο της ζωής του, σε μια σειρά από ζητήματα, συμπεριλαμβανομένης και της σχέσης του με το φαγητό.
Έτσι εξηγείται το γιατί οι περισσότερες προσπάθειες δίαιτας είναι καταδικασμένες σε αποτυχία. Παρόλο που η συνειδητή μας θέληση κι αποφασιστικότητα μπορεί να υπερισχύσει για κάποιο, μικρό χρονικό διάστημα, έτσι ώστε να χάσουμε κάποια περιττά κιλά, είναι σίγουρο ότι, όχι μόνο θα ξαναπάρουμε τα κιλά που χάσαμε πίσω, αλλά και ότι θα πάρουμε ακόμη περισσότερα μετά τον τερματισμό της δίαιτας.
Οι ασυνείδητοι λόγοι που σπρώχνουν τον παχύσαρκο να φάει υπερβολικά είναι πολύ πιο ισχυροί και γι' αυτό πάντα υπερισχύουν της συνειδητής του προσπάθειας και της αποφασιστικότητάς του. Για να επιτύχει η προσπάθεια για οποιαδήποτε αλλαγή σε ζητήματα συμπεριφοράς και στάσης μας απέναντι στη ζωή –κατά τον ίδιο τρόπο και η διατροφική μας συμπεριφορά- δεν πρέπει να υπάρχει σύγκρουση ανάμεσα στο συνειδητό και το ασυνείδητό κομμάτι του ψυχισμού μας. Αντίθετα, χρειάζεται να υπάρχει σύμπνοια και ομοφωνία ανάμεσα τους.
Μόνο λοιπόν όταν τροποποιηθεί ο ασυνείδητος μηχανισμός στην ίδια του τη ρίζα, έτσι ώστε να μην χρειάζεται να επιτελεί τον στόχο που επιτελούσε μέχρι τώρα (π.χ. αναζήτηση ασφάλειας, ανακούφισης στον πόνο του αποχωρισμού, κ.λ.π.) μέσω της υπερβολικής κατανάλωσης τροφών, τότε μόνο οι διατροφικές ανάγκες και συνήθειες θα οδηγήσουν το άτομο αβίαστα στο φυσιολογικό του βάρος, αφού θα συμβαδίζουν με τις ψυχολογικές του ανάγκες. Το παραπάνω αποτέλεσμα μπορεί να επιτευχθεί με επιτυχία μέσα από την ατομική κι ομαδική ψυχοθεραπεία συνθετικής κατεύθυνσης.
Μερικοί, λοιπόν, από τους ψυχολογικούς παράγοντες που οδηγούν ασυνείδητα τα άτομα στην υπερφαγία, την πρόσληψη & διατήρηση υπερβολικού βάρους είναι οι εξής:
Ασφάλεια: Όπως είπαμε, ένα από τα βασικά συναισθήματα που προξενεί στο βρέφος ο θηλασμός, κι αργότερα στο παιδί η κατανάλωση τροφής, είναι το αίσθημα της ασφάλειας. Οι ενήλικες λοιπόν που αισθάνονται ανασφαλείς είναι πιθανόν να καταφεύγουν στην κατανάλωση υπερβολικών ποσοτήτων τροφής (υπερφαγία) για να ξανανιώσουν αυτό το σημαντικό και καταπραϋντικό αίσθημα ασφάλειας που αισθάνονταν όταν ήταν παιδιά καθώς τρέφονταν από την μητέρα τους. Σ' αυτήν την περίπτωση το αίσθημα του κορεσμού που επιχειρεί ο/η ενήλικας μέσα από την κατανάλωση μεγάλης ποσότητας τροφής εξυπηρετεί την παλινδρόμηση σε μια παιδική αίσθηση ασφάλειας & ευδαιμονίας.
Απόρριψη: Η αίσθηση της απόρριψης από σημαντικά πρόσωπα του οικείου περιβάλλοντος μπορεί επίσης να ενεργοποιήσει την ανάγκη παλινδρόμησης στα συναισθήματα ασφάλειας, αποδοχής κι επιδοκιμασίας που παίρναμε όταν ήμασταν παιδία, έμμεσα από τη μαμά ή τον μπαμπά, μέσω της τροφής.
Ματαίωση: Όταν οι προσπάθειες που κάνει κάποιος για να εκπληρώσει ένα στόχο ματαιώνονται, εμποδίζονται, ή εξουδετερώνονται από έναν εξωτερικό παράγοντα, τότε είναι φυσικό να αισθάνεται ενόχληση, αίσθημα κενού, θυμό, απογοήτευση, πικρία, οργή, και σύγχυση. Παρόλο που το πιο σύνηθες είναι τα παραπάνω συναισθήματα να βιώνονται ως περιστασιακές αντιδράσεις σε μεμονωμένα γεγονότα, σπανιότερα μπορεί να αποτελέσουν μόνιμη κατάσταση για ορισμένους ανθρώπους, λόγω περιοριστικών συνθηκών, ή λόγω κάποιων εσωτερικών τους προβλημάτων.
Το αίσθημα της ματαίωσης είναι δυνατόν να ακινητοποιήσει έναν άνθρωπο σε τέτοιο βαθμό που ο μόνος τρόπος για να αντλήσει λίγη ανακούφιση και να αισθανθεί «καλά με τον εαυτό του» είναι το φαγητό.
Φυσικά, όταν αυτό συμβαίνει σπάνια δεν αποτελεί πρόβλημα. Αν όμως η ματαίωση αποτελεί μόνιμη κατάσταση στη ζωή ενός ανθρώπου, ή το συγκεκριμένο άτομο έχει δυσκολία να επιλέξει άλλο τρόπο αντίδρασης στο αίσθημα ματαίωσης εκτός από το φαγητό, τότε ο άνθρωπος αυτός μπορεί να στραφεί στην πολυφαγία σαν μόνιμη λύση στα προβλήματά του.
Αυτοτιμωρία – Αυτοκαταστροφή: Άτομα που κατά την παιδική τους ηλικία εσωτερίκευσαν αρνητικά μηνύματα από τους σημαντικούς ανθρώπους του άμεσου περιβάλλοντός τους, όπως το ότι «δεν αξίζω τίποτα», «δεν είμαι όμορφος/η», «δεν θα πετύχω στη ζωή μου», «πρέπει να τιμωρηθώ για τις αμαρτίες μου», άτομα δηλαδή με βαθιά αισθήματα ενοχής και μίσους για τον ίδιο τους τον εαυτό, προσπαθούν ασυνείδητα να βλάψουν τον εαυτό τους αποκτώντας περιττό βάρος.
Εξάλλου, το πάχος που, όπως γνωρίζουμε, θεωρείται στις δυτικές κοινωνίες ανεπιθύμητο κι αντιαισθητικό εξωτερικό γνώρισμα που τείνει να στιγματίζει αρνητικά τους παχύσαρκους, μπορεί να «επιλεγεί» ως «λύση» από ένα άτομο που θέλει ασυνείδητα να τιμωρήσει τον εαυτό του, επιβεβαιώνοντας μ' αυτόν τον τρόπο την αρνητική εικόνα που έχει για τον εαυτό του.
Πάγιες αρνητικές σκέψεις: Αντιλήψεις που είχαν οι γονείς του παχύσαρκου, όταν αυτός/ αυτή ήταν παιδί (π.χ. «θα είσαι πάντα χοντρός όπως ο πατέρας σου», «πρέπει να τρως όλο το φαΐ σου, γιατί το πολύ φαγητό είναι υγεία!», «αφού μοιάζεις σε όλα στη μητέρα σου, θα γίνεις κι εσύ παχιά όπως είναι αυτή...»), καταγράφονται στον ασυνείδητο νου του παιδιού και είναι πιθανό να επηρεάσουν την μελλοντική αυτο-αντίληψή του και την εικόνα που θα έχει ως ενήλικας για το σώμα του, μολονότι σκέψεις όπως οι παραπάνω μπορεί να είναι μη ρεαλιστικές, ανακριβείς, αυθαίρετες, ή ακόμα και παράλογες.
Υπεραναπλήρωση ή αποφυγή του σεξ: Παιδικές τραυματικές εμπειρίες που σχετίζονται με το σεξ (σεξουαλική παρενόχληση ή κακοποίηση), ή ακόμα κι ο φόβος μιας γυναίκας να μείνει έγκυος, μπορεί να οδηγήσουν τον/ την ενήλικα στο να αποφεύγει τις σεξουαλικές επαφές με το άλλο φύλο. Αυτή η ασυνείδητη πρόθεση και επιθυμία αποφυγής επιτυγχάνεται με πολλούς τρόπους, ένας από τους οποίους είναι και η παχυσαρκία, αφού τα παχύσαρκα άτομα γίνονται πιο δύσκολα σεξουαλικά επιθυμητά ως σύντροφοι από το άλλο, ή και το ίδιο φύλο.
Επίσης, σε άλλες περιπτώσεις, παρόλο που η σεξουαλική επιθυμία είναι παρούσα, η -για διαφορετικούς λόγους- ελλιπής σεξουαλική ζωή προκαλεί ματαίωση, κατάθλιψη και έντονο στρες. Αυτή η χαμένη σεξουαλική ικανοποίηση συχνά υποκαθίσταται από την υπερβολική κατανάλωση φαγητού, αφού το αίσθημα κορεσμού που προκαλεί η υπερφαγία κατευνάζει παροδικά το άγχος και ηρεμεί τον/ την παχύσαρκο.
Παράδειγμα είναι η ανικανοποίητη σεξουαλικά σύζυγος από την φτωχή ερωτικής της ζωή μέσα στο γάμο της, που μη θέλοντας να απατήσει το σύζυγό της, βρίσκει εύκολη και αποτελεσματική διέξοδο στην υπερβολή κατανάλωση τροφής προκείμενου να αναστείλει την ανησυχία της.
Οι διαταραχές πρόσληψης τροφής (ανορεξία, βουλιμία, και η παχυσαρκία) αποτελούν ραγδαίως εξελισσόμενα φαινόμενα σε όλες τις σύγχρονες δυτικές κοινωνίες.
Ο παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας χαρακτηρίζει την παχυσαρκία ως τη νέα παγκόσμια επιδημία του 21ου αιώνα. Εξίσου αποθαρρυντικά είναι τα ερευνητικά δεδομένα και στον ελλαδικό χώρο: ένας στους τέσσερις έλληνες έχει περισσότερα κιλά απ' όσα του/ της αναλογούν, και η αναλογία αυτή αναμένεται να αυξηθεί δραματικά τα επόμενα χρόνια.
Από τη μια πλευρά, η μαζική στροφή τα τελευταία χρόνια στην εύκολη «λύση» του γρήγορου φαγητού (fast food) κι ο βομβαρδισμός των μέσων μαζικής ενημέρωσης με επιτυχημένα, κοινωνικά και συναισθηματικά καταξιωμένα καλλίγραμμα κορμιά-πρότυπα, κι απ' την άλλη η συνεχώς αυξανόμενη διαφημιστική προπαγάνδα των ινστιτούτων αδυνατίσματος, η προβολή των «θαυματουργών» μηχανημάτων παθητικής γυμναστικής, των επαναστατικών χαπιών, και οι δίαιτες εξπρές, όχι μόνο αποπροσανατολίζουν τους καταναλωτές από την ουσιαστική λύση στο πρόβλημα της παχυσαρκίας, αλλά -κυρίως- επιδεινώνουν το ήδη υπάρχον πρόβλημα.
Όπως όλοι γνωρίζουμε η πρόσληψη παραπανίσιων κιλών στο σώμα μας συνδέεται άμεσα με τον μεταβολισμό μας. Με άλλα λόγια, οι ποσότητα τροφής που χρειάζεται ο καθένας μας για να συντηρεί το βάρος του στα φυσιολογικά του όρια εξαρτάται από την αποτελεσματικότητα και την ταχύτητα που ο οργανισμός μας «καιει» (δηλ μεταβολίζει) την ενέργεια που παίρνει από τις τροφές. Ο μεταβολισμός κάθε ανθρώπου βέβαια είναι διαφορετικός.
Οι διαφορές αυτές του μεταβολισμού που υπάρχουν ανάμεσα στους ανθρώπους οφείλονται σε πολλούς παράγοντες:
Γενετικοί : η κληρονομικότητα θέτει τα όρια της στην μεταβολική ικανότητα του ατόμου, αφού ο καθένας μας είναι μέλος μιας συγκεκριμένης οικογένειας και είναι φορέας των γονιδίων αυτής της οικογένειας,
Περιβαλλοντικοί : το επίπεδο της σωματικής δραστηριότητας, οι προσωπικές επιλογές τροφών, ο αριθμός των γευμάτων ημερησίως επηρεάζουν το βάρος του ατόμου,
Ασθένειες που μπορεί να συμβάλλουν στην αύξηση του βάρους (π.χ. υποθυρεοειδισμός, το σύνδρομο του Cushing, η κατάθλιψη, και ορισμένα νευρολογικά προβλήματα μπορεί να οδηγήσουν στην υπερκατανάλωση τροφής) και
Η φαρμακοθεραπεία: κάποια αντικαταθλιπτικά χάπια και τα στεροειδή μπορούν να προκαλέσουν αύξηση βάρους.
Η επίδραση του Ψυχολογικού παράγοντα στην Παχυσαρκία
Ένας βασικός παράγοντας, που μπορεί σε μεγάλο βαθμό να επηρεάσει τις συνήθειες κατανάλωσης τροφής είναι ο ψυχολογικός παράγοντας. Πρόσφατη έρευνα αποκάλυψε ότι το 70% των ανθρώπων, όταν αγχώνονται, καταφεύγουν στο ψυγείο καταναλώνοντας μεγαλύτερη ποσότητα τροφών απ' ό,τι έχει πραγματικά το σώμα τους ανάγκη. Ο μεταβολισμός όπως και όλες οι άλλες αυτόνομες βιολογικές λειτουργίες ελέγχεται σε μεγάλο βαθμό από το κομμάτι εκείνο του νου μας που λειτουργεί ασυνείδητα.
Το πρόβλημα της παχυσαρκίας, όπως και οι διαταραχές ελέγχου πρόσληψης τροφής (βουλιμία, και ανορεξία) οφείλονται σε μεγάλο βαθμό στις επιδράσεις που έχει δεχτεί το ασυνείδητο κομμάτι του νου μας, δηλ. σε ψυχολογικούς προγραμματισμούς οι οποίοι εξυπηρετούν στόχους που δεν είναι ακόμα συνειδητοί από μας, και με βάση τους οποίους καθορίζεται αυτόματα τόσο ο ρυθμός και οι λειτουργίες του μεταβολισμού, όσο και οι συνήθειες κατανάλωσης τροφής.
Μια από τις βασικές λειτουργίες του ανθρώπου, που συμβάλλει άμεσα στην επιβίωση του είδους είναι η κατανάλωση της τροφής. Η αναζήτηση και κατανάλωση της τροφής παράγει, από την πρώτη κιόλας βρεφική ηλικία, μια ισχυρή εξαρτημένη αντίδραση, που συνδέει άμεσα την κατανάλωση τροφής με την αίσθηση ασφάλειας, ευδαιμονίας, κι ελέγχου.
Κατά την πρώτη περίοδο ανάπτυξης του παιδιού –που ο Freud ονόμασε ως «στοματικό – αισθητηριακό στάδιο της ψυχοσεξουαλικής ανάπτυξης»- ο αναπτυσσόμενος άνθρωπος τείνει σταδιακά να ταυτίζει την ικανοποίηση της ανάγκης του/της για τροφή με βασικά αισθήματα ασφάλειας, άνεσης, ευδαιμονίας, καθώς η κάλυψη αυτής της πρωτογενούς ανάγκης για θρέψη συνδέεται με μια σημαντική συναισθηματική κάλυψη (δηλ. ότι τα σημαντικά άτομα του περιβάλλοντος του/της, και ιδίως η μητέρα του/της, τον/την αγαπούν, τον/την φροντίζουν και τον/την αποδέχονται.
Η εξαρτημένη αυτή λοιπόν στάση απέναντι στην τροφή, που αναπτύσσει το βρέφος καθώς θηλάζει τη μητέρα του, καθορίζει σε μεγάλο βαθμό τις συναισθηματικές του στάσεις και το ρεπερτόριο των συμπεριφορών του στο υπόλοιπο της ζωής του, σε μια σειρά από ζητήματα, συμπεριλαμβανομένης και της σχέσης του με το φαγητό.
Έτσι εξηγείται το γιατί οι περισσότερες προσπάθειες δίαιτας είναι καταδικασμένες σε αποτυχία. Παρόλο που η συνειδητή μας θέληση κι αποφασιστικότητα μπορεί να υπερισχύσει για κάποιο, μικρό χρονικό διάστημα, έτσι ώστε να χάσουμε κάποια περιττά κιλά, είναι σίγουρο ότι, όχι μόνο θα ξαναπάρουμε τα κιλά που χάσαμε πίσω, αλλά και ότι θα πάρουμε ακόμη περισσότερα μετά τον τερματισμό της δίαιτας.
Οι ασυνείδητοι λόγοι που σπρώχνουν τον παχύσαρκο να φάει υπερβολικά είναι πολύ πιο ισχυροί και γι' αυτό πάντα υπερισχύουν της συνειδητής του προσπάθειας και της αποφασιστικότητάς του. Για να επιτύχει η προσπάθεια για οποιαδήποτε αλλαγή σε ζητήματα συμπεριφοράς και στάσης μας απέναντι στη ζωή –κατά τον ίδιο τρόπο και η διατροφική μας συμπεριφορά- δεν πρέπει να υπάρχει σύγκρουση ανάμεσα στο συνειδητό και το ασυνείδητό κομμάτι του ψυχισμού μας. Αντίθετα, χρειάζεται να υπάρχει σύμπνοια και ομοφωνία ανάμεσα τους.
Μόνο λοιπόν όταν τροποποιηθεί ο ασυνείδητος μηχανισμός στην ίδια του τη ρίζα, έτσι ώστε να μην χρειάζεται να επιτελεί τον στόχο που επιτελούσε μέχρι τώρα (π.χ. αναζήτηση ασφάλειας, ανακούφισης στον πόνο του αποχωρισμού, κ.λ.π.) μέσω της υπερβολικής κατανάλωσης τροφών, τότε μόνο οι διατροφικές ανάγκες και συνήθειες θα οδηγήσουν το άτομο αβίαστα στο φυσιολογικό του βάρος, αφού θα συμβαδίζουν με τις ψυχολογικές του ανάγκες. Το παραπάνω αποτέλεσμα μπορεί να επιτευχθεί με επιτυχία μέσα από την ατομική κι ομαδική ψυχοθεραπεία συνθετικής κατεύθυνσης.
Μερικοί, λοιπόν, από τους ψυχολογικούς παράγοντες που οδηγούν ασυνείδητα τα άτομα στην υπερφαγία, την πρόσληψη & διατήρηση υπερβολικού βάρους είναι οι εξής:
Ασφάλεια: Όπως είπαμε, ένα από τα βασικά συναισθήματα που προξενεί στο βρέφος ο θηλασμός, κι αργότερα στο παιδί η κατανάλωση τροφής, είναι το αίσθημα της ασφάλειας. Οι ενήλικες λοιπόν που αισθάνονται ανασφαλείς είναι πιθανόν να καταφεύγουν στην κατανάλωση υπερβολικών ποσοτήτων τροφής (υπερφαγία) για να ξανανιώσουν αυτό το σημαντικό και καταπραϋντικό αίσθημα ασφάλειας που αισθάνονταν όταν ήταν παιδιά καθώς τρέφονταν από την μητέρα τους. Σ' αυτήν την περίπτωση το αίσθημα του κορεσμού που επιχειρεί ο/η ενήλικας μέσα από την κατανάλωση μεγάλης ποσότητας τροφής εξυπηρετεί την παλινδρόμηση σε μια παιδική αίσθηση ασφάλειας & ευδαιμονίας.
Απόρριψη: Η αίσθηση της απόρριψης από σημαντικά πρόσωπα του οικείου περιβάλλοντος μπορεί επίσης να ενεργοποιήσει την ανάγκη παλινδρόμησης στα συναισθήματα ασφάλειας, αποδοχής κι επιδοκιμασίας που παίρναμε όταν ήμασταν παιδία, έμμεσα από τη μαμά ή τον μπαμπά, μέσω της τροφής.
Ματαίωση: Όταν οι προσπάθειες που κάνει κάποιος για να εκπληρώσει ένα στόχο ματαιώνονται, εμποδίζονται, ή εξουδετερώνονται από έναν εξωτερικό παράγοντα, τότε είναι φυσικό να αισθάνεται ενόχληση, αίσθημα κενού, θυμό, απογοήτευση, πικρία, οργή, και σύγχυση. Παρόλο που το πιο σύνηθες είναι τα παραπάνω συναισθήματα να βιώνονται ως περιστασιακές αντιδράσεις σε μεμονωμένα γεγονότα, σπανιότερα μπορεί να αποτελέσουν μόνιμη κατάσταση για ορισμένους ανθρώπους, λόγω περιοριστικών συνθηκών, ή λόγω κάποιων εσωτερικών τους προβλημάτων.
Το αίσθημα της ματαίωσης είναι δυνατόν να ακινητοποιήσει έναν άνθρωπο σε τέτοιο βαθμό που ο μόνος τρόπος για να αντλήσει λίγη ανακούφιση και να αισθανθεί «καλά με τον εαυτό του» είναι το φαγητό.
Φυσικά, όταν αυτό συμβαίνει σπάνια δεν αποτελεί πρόβλημα. Αν όμως η ματαίωση αποτελεί μόνιμη κατάσταση στη ζωή ενός ανθρώπου, ή το συγκεκριμένο άτομο έχει δυσκολία να επιλέξει άλλο τρόπο αντίδρασης στο αίσθημα ματαίωσης εκτός από το φαγητό, τότε ο άνθρωπος αυτός μπορεί να στραφεί στην πολυφαγία σαν μόνιμη λύση στα προβλήματά του.
Αυτοτιμωρία – Αυτοκαταστροφή: Άτομα που κατά την παιδική τους ηλικία εσωτερίκευσαν αρνητικά μηνύματα από τους σημαντικούς ανθρώπους του άμεσου περιβάλλοντός τους, όπως το ότι «δεν αξίζω τίποτα», «δεν είμαι όμορφος/η», «δεν θα πετύχω στη ζωή μου», «πρέπει να τιμωρηθώ για τις αμαρτίες μου», άτομα δηλαδή με βαθιά αισθήματα ενοχής και μίσους για τον ίδιο τους τον εαυτό, προσπαθούν ασυνείδητα να βλάψουν τον εαυτό τους αποκτώντας περιττό βάρος.
Εξάλλου, το πάχος που, όπως γνωρίζουμε, θεωρείται στις δυτικές κοινωνίες ανεπιθύμητο κι αντιαισθητικό εξωτερικό γνώρισμα που τείνει να στιγματίζει αρνητικά τους παχύσαρκους, μπορεί να «επιλεγεί» ως «λύση» από ένα άτομο που θέλει ασυνείδητα να τιμωρήσει τον εαυτό του, επιβεβαιώνοντας μ' αυτόν τον τρόπο την αρνητική εικόνα που έχει για τον εαυτό του.
Πάγιες αρνητικές σκέψεις: Αντιλήψεις που είχαν οι γονείς του παχύσαρκου, όταν αυτός/ αυτή ήταν παιδί (π.χ. «θα είσαι πάντα χοντρός όπως ο πατέρας σου», «πρέπει να τρως όλο το φαΐ σου, γιατί το πολύ φαγητό είναι υγεία!», «αφού μοιάζεις σε όλα στη μητέρα σου, θα γίνεις κι εσύ παχιά όπως είναι αυτή...»), καταγράφονται στον ασυνείδητο νου του παιδιού και είναι πιθανό να επηρεάσουν την μελλοντική αυτο-αντίληψή του και την εικόνα που θα έχει ως ενήλικας για το σώμα του, μολονότι σκέψεις όπως οι παραπάνω μπορεί να είναι μη ρεαλιστικές, ανακριβείς, αυθαίρετες, ή ακόμα και παράλογες.
Υπεραναπλήρωση ή αποφυγή του σεξ: Παιδικές τραυματικές εμπειρίες που σχετίζονται με το σεξ (σεξουαλική παρενόχληση ή κακοποίηση), ή ακόμα κι ο φόβος μιας γυναίκας να μείνει έγκυος, μπορεί να οδηγήσουν τον/ την ενήλικα στο να αποφεύγει τις σεξουαλικές επαφές με το άλλο φύλο. Αυτή η ασυνείδητη πρόθεση και επιθυμία αποφυγής επιτυγχάνεται με πολλούς τρόπους, ένας από τους οποίους είναι και η παχυσαρκία, αφού τα παχύσαρκα άτομα γίνονται πιο δύσκολα σεξουαλικά επιθυμητά ως σύντροφοι από το άλλο, ή και το ίδιο φύλο.
Επίσης, σε άλλες περιπτώσεις, παρόλο που η σεξουαλική επιθυμία είναι παρούσα, η -για διαφορετικούς λόγους- ελλιπής σεξουαλική ζωή προκαλεί ματαίωση, κατάθλιψη και έντονο στρες. Αυτή η χαμένη σεξουαλική ικανοποίηση συχνά υποκαθίσταται από την υπερβολική κατανάλωση φαγητού, αφού το αίσθημα κορεσμού που προκαλεί η υπερφαγία κατευνάζει παροδικά το άγχος και ηρεμεί τον/ την παχύσαρκο.
Παράδειγμα είναι η ανικανοποίητη σεξουαλικά σύζυγος από την φτωχή ερωτικής της ζωή μέσα στο γάμο της, που μη θέλοντας να απατήσει το σύζυγό της, βρίσκει εύκολη και αποτελεσματική διέξοδο στην υπερβολή κατανάλωση τροφής προκείμενου να αναστείλει την ανησυχία της.
Δευτέρα 2 Αυγούστου 2010
Κυριακή 11 Ιουλίου 2010
40.000 άνθρωποι αυτοκτονούν κάθε χρόνο με junk food!
Μπορεί ένα λαχταριστό χάμπουργκερ να σκοτώσει; Και όμως ναι. Αυτό τουλάχιστον αποδεικνύει έρευνα ανεξάρτητου
οργανισμού για την Υγεία στην Βρετανία.
Τουλάχιστον 40.000 άνθρωποι κάθε χρόνο στην Βρετανία οδηγούνται στον θάνατο από την κατανάλωση τέτοιων γευμάτων, αφού οι καρδιαγγειακές παθήσεις που συνδέονται με την κατανάλωση αυτού του είδους του φαγητού.
Μάλιστα, το Εθνικό Ινστιτούτο Υγείας και Κλινικής Αριστείας (ΝΙCΕ) απηύθυνε έκκληση για δραστική μείωση λιπαρών και αλατιού στα φαγητά των φαστ φουντ.
Ο οργανισμός, με οδηγία που εξέδωσε για λογαριασμό του βρετανικού υπουργείου Υγείας, υποστηρίζει ότι τα «τοξικά» τρανς λιπαρά πρέπει να απαγορευτούν διά παντός από όλα τα τρόφιμα, τα επίπεδα των κορεσμένων λιπαρών να περιοριστούν και η πρόσληψη αλατιού να μειωθεί στο μισό ως το 2025.
Αν αυτές οι αλλαγές εφαρμοστούν, μπορεί να προληφθούν δεκάδες χιλιάδες θάνατοι αλλά και να βελτιωθεί η ποιότητα ζωής περίπου 5 εκατομμυρίων ανθρώπων που υποφέρουν καθημερινά από τις επιπτώσεις των εμφραγμάτων και των εγκεφαλικών επεισοδίων. Συνολικά οι καρδιαγγειακές παθήσεις στη Βρετανία ευθύνονται για 150.000 θανάτους ετησίως.
Οι μη υγιεινές τροφές επιβαρύνουν στο μέγιστο βαθμό τη δημόσια υγεία αλλά και την οικονομία καθώς μόνο οι καρδιακές παθήσεις κοστίζουν στο Δημόσιο περίπου 36 δισ. ευρώ τον χρόνο. Ο οργανισμός προτείνει τα τρόφιμα με χαμηλά επίπεδα αλατιού και λιπαρών να διατίθενται στην αγορά σε πιο φθηνές τιμές σε σχέση με τα μη υγιεινά τρόφιμα, ακόμη και αν αυτό σημαίνει ότι το κράτος θα πρέπει να προχωρήσει στις απαραίτητες επιχορηγήσεις.
O μέσος άνθρωπος στη Βρετανία καταναλώνει περισσότερα από οκτώ γραμμάρια αλατιού καθημερινά, όταν ο οργανισμός χρειάζεται για τη λειτουργία του μόλις ένα γραμμάριο. Στόχος του ΝΙCΕ είναι να μειωθεί η κατανάλωση αλατιού στα 6 γραμμάρια ως το 2015 και στα 3 γραμμάρια ως το 2050. Τα παιδιά πρέπει να καταναλώνουν πολύ λιγότερο αλάτι σε σχέση με τους ενηλίκους, επειδή η δίαιτά τους περιλαμβάνει πολλά έτοιμα τρόφιμα, όπως ψωμί, δημητριακά, σούπες, αλλαντικά και τυριά. Οι παρασκευαστές τροφίμων πρέπει να λάβουν και οι ίδιοι μέτρα προς αυτήν την κατεύnewsit.gr
οργανισμού για την Υγεία στην Βρετανία.
Τουλάχιστον 40.000 άνθρωποι κάθε χρόνο στην Βρετανία οδηγούνται στον θάνατο από την κατανάλωση τέτοιων γευμάτων, αφού οι καρδιαγγειακές παθήσεις που συνδέονται με την κατανάλωση αυτού του είδους του φαγητού.
Μάλιστα, το Εθνικό Ινστιτούτο Υγείας και Κλινικής Αριστείας (ΝΙCΕ) απηύθυνε έκκληση για δραστική μείωση λιπαρών και αλατιού στα φαγητά των φαστ φουντ.
Ο οργανισμός, με οδηγία που εξέδωσε για λογαριασμό του βρετανικού υπουργείου Υγείας, υποστηρίζει ότι τα «τοξικά» τρανς λιπαρά πρέπει να απαγορευτούν διά παντός από όλα τα τρόφιμα, τα επίπεδα των κορεσμένων λιπαρών να περιοριστούν και η πρόσληψη αλατιού να μειωθεί στο μισό ως το 2025.
Αν αυτές οι αλλαγές εφαρμοστούν, μπορεί να προληφθούν δεκάδες χιλιάδες θάνατοι αλλά και να βελτιωθεί η ποιότητα ζωής περίπου 5 εκατομμυρίων ανθρώπων που υποφέρουν καθημερινά από τις επιπτώσεις των εμφραγμάτων και των εγκεφαλικών επεισοδίων. Συνολικά οι καρδιαγγειακές παθήσεις στη Βρετανία ευθύνονται για 150.000 θανάτους ετησίως.
Οι μη υγιεινές τροφές επιβαρύνουν στο μέγιστο βαθμό τη δημόσια υγεία αλλά και την οικονομία καθώς μόνο οι καρδιακές παθήσεις κοστίζουν στο Δημόσιο περίπου 36 δισ. ευρώ τον χρόνο. Ο οργανισμός προτείνει τα τρόφιμα με χαμηλά επίπεδα αλατιού και λιπαρών να διατίθενται στην αγορά σε πιο φθηνές τιμές σε σχέση με τα μη υγιεινά τρόφιμα, ακόμη και αν αυτό σημαίνει ότι το κράτος θα πρέπει να προχωρήσει στις απαραίτητες επιχορηγήσεις.
O μέσος άνθρωπος στη Βρετανία καταναλώνει περισσότερα από οκτώ γραμμάρια αλατιού καθημερινά, όταν ο οργανισμός χρειάζεται για τη λειτουργία του μόλις ένα γραμμάριο. Στόχος του ΝΙCΕ είναι να μειωθεί η κατανάλωση αλατιού στα 6 γραμμάρια ως το 2015 και στα 3 γραμμάρια ως το 2050. Τα παιδιά πρέπει να καταναλώνουν πολύ λιγότερο αλάτι σε σχέση με τους ενηλίκους, επειδή η δίαιτά τους περιλαμβάνει πολλά έτοιμα τρόφιμα, όπως ψωμί, δημητριακά, σούπες, αλλαντικά και τυριά. Οι παρασκευαστές τροφίμων πρέπει να λάβουν και οι ίδιοι μέτρα προς αυτήν την κατεύnewsit.gr
Η Κατερίνα είναι κατά της δίαιτας
Η Κατερίνα Στικούδη διαθέτει μία από τις αξιοζήλευτες σιλουέτες στο χώρο του modeling. Ποια είναι όμως άραγε τα μυστικά της ομορφιάς της;
Το όμορφο μοντέλο σε συνέντευξή της στο περιοδικό «ΟΚ» αποκάλυψε όλα όσα πρέπει να κάνει μια γυναίκα για να είναι όμορφη.
«Δεν ζυγίζομαι για να καταλάβω αν έχω διαφορά στο σώμα μου, απλώς θα κοιταχτώ στον καθρέφτη και θα δοκιμάσω τα ρούχα μου. Έχει αποδειχτεί ότι κάθε φορά που θα πούμε πρέπει να κάνω δίαιτα, αγχωνόμαστε και δεν έχουμε κανένα αποτέλεσμα».
Ενώ πρόσθεσε: «Τον ελεύθερο χρόνο μου θέλω να τον εκμεταλλεύομαι σωστά και τον αφιερώνω στη γυμναστική που πλέον είναι για μένα τρόπος ζωής. Γυμνάζομαι τουλάχιστον μια ώρα την ημέρα. Κάνοντας πρωταθλητισμό στην κολύμβηση για δεκατρία χρόνια, ξεκίνησα όταν ήμουν πέντε χρόνων, εξακολουθώ να προτιμώ αυτού του είδους τη γυμναστική».
Ο εθισμός στην Coca Cola, την έφτασε 127 κιλά
.jpg)
Όταν η Lisa McKay έφτασε να ζυγίζει 127 κιλά λόγω της εξάρτησης της από τα αναψυκτικά , συνειδητοποίησε πως έπρεπε να πάρει δραστικά μέτρα.
Η χαρούμενη Αγγλίδα της φωτογραφίας κατανάλωνε κατά μέσο όρο 20 κουτάκια Coca Cola την ημέρα ενώ ήταν τόσο εθισμένη που θα....
ξυπνούσε καθημερινά στις 4 τα ξημερώματα για να ξαναπάρει την «δόση» της.
Στην ηλικία των 24 , ζύγιζε 127 κιλά και έπρεπε να κλείνει δύο θέσεις κάθε φορά που επρόκειτο να ταξιδέψει με αεροπλάνο ενώ απλές μετακινήσεις μερικών μέτρων μετατρέπονταν σε εφιάλτη μιας και της κοβόταν συνεχώς η αναπνοή.
Έναν ολόκληρο χρόνο και μια εγχείρηση μετά η 25χρονη σήμερα Lisa έχει ήδη χάσει πάνω από 60 κιλά!
http://troktiko.blogspot.com/2010/07/coca-cola-127.html
Πέμπτη 8 Ιουλίου 2010
Η μεγαλύτερη τούρτα στον κόσμο
Η μεγαλύτερη τούρτα στον κόσμο, ύψους, 7,82 μέτρων βρίσκεται στο κέντρο του Παρισιού.
Τα αποκαλυπτήρια έγιναν την περασμένη Πέμπτη, στο Cite de l'Architecture et du Patrimoine.
Η ιδέα ήταν του σεφ Gilles Stassart και του αρχιτέκτονα, Jean Bocabeille, οι οποίοι συγκέντρωσαν μία ομάδα ανθρώπων που απαρτίζονταν από σεφ ζαχαροπλαστικής, αρχιτέκτονες, και μηχανικούς.
Σκοπός της συγκεκριμένης κατασκευής ήταν μία θέση στο βιβλίο των ρεκόρ Guinness, για την οποία χρειάστηκαν 628 κιλά αλεύρι, 508 κιλά ζάχαρη, 350 αυγά και 18 κιλά βούτυρο.
Ο καύσωνας όμως που πλήττει τις τελευταίες μέρες την Πόλη του Φωτός, δεν είναι σύμμαχός τους, αφού η τούρτα έχει αρχίσει να μοιάζει με τον Πύργο της Πίζας.
Καταβρόχθισε hot dog σε χρόνο Dt
Ούτε ένα ούτε δύο αλλά 54 hot dog καταβρόχθισε ένας 26χρονος μέσα σε δέκα λεπτά για να κερδίσει σε έναν δημοφιλή, ετήσιο διαγωνισμό και να γυρίσει σπίτι του με την... «κίτρινη ζώνη της μουστάρδας».
Αυτή ήταν η τέταρτη συνεχής χρονιά που ο Joey Chestnut ο «Σαγόνας» από την Καλιφόρνια κερδίζει στον Διάσημο Διαγωνισμό Κατανάλωσης Hot Dog «Nathan's». Ο δεύτερος νικητής τερμάτισε με εννέα hot dog λιγότερα. Όπως είπε ο Chestnut, η υψηλή θερμοκρασία επηρέασε αρνητικά την...απόδοσή του.
Εκτός από τη ζώνη, βέβαια, ο νικητής κέρδισε και 30.000 δολάρια. Πέρυσι ο ίδιος είχε καλύτερη απόδοση αφού είχε καταβροχθίσει 68 «βρώμικα».
Ο διαγωνισμός του Nathan's, πραγματοποιείται κάθε χρόνο στις 4 Ιουλίου στο Coney Island από το 1916, με εξαίρεση το 1941 που δεν πραγματοποιήθηκε σε ένδειξη διαμαρτυρίας για τον πόλεμο και το 1971 εξαιτίας των κοινωνικών αναταραχών. Περίπου 20 συμμετέχοντες κάθονται ο ένας δίπλα στον άλλο μπροστά σε ένα τραπέζι μήκους εννέα μέτρων όπου τους σερβίρονται δίσκοι γεμάτοι hot dog.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)