Μύθοι που σαμποτάρουν τη διατροφή σας

Όλοι γνωρίζετε τους κύριους κανόνες για την καλή διατροφή – να τρώτε άφθονα φρούτα και λαχανικά, να περιορίσετε τα λιπαρά και να πίνετε νερό...

Αλλά πέρα ​​από τα βασικά, υπάρχουν κάποιοι μύθοι που τους πιστεύουμε μέχρι και σήμερα και οι οποίοι σαμποτάρουν τις προσπάθειες για απώλεια βάρους. Διαβάστε παρακάτω, ώστε να πάρετε κάποιες συμβουλές και να καταρρίψετε ορισμένους κοινούς διατροφικούς μύθους.

Μύθος: Οι βιταμίνες, τα μέταλλα και άλλα συμπληρώματα μπορεί να αναπληρώσουν μια φτωχή διατροφή

Μπορεί ένα πολυβιταμινούχο να δώσει όλες τις βιταμίνες που χρειάζεστε, ενώ έχετε άσκημες διατροφικές συνήθειες; Η απάντηση είναι αρνητική. Είναι πάντα καλύτερο να παίρνετε τις βιταμίνες και τα μέταλλα από ολόκληρα τα τρόφιμα. Δεν είναι ακόμα γνωστό, πόσο καλά απορροφούνται οι βιταμίνες και τα ανόργανα συστατικά, όταν τα παίρνετε από τα συμπληρώματα. Εάν, λοιπόν σας λείπει κάποια βιταμίνη, και πρέπει να πάρετε συμπλήρωμα, τότε να το συνδυάζετε πάντα με μια σωστή διατροφή.

Μύθος: Τα καφεϊνούχα ποτά προκαλούν αφυδάτωση

Για χρόνια πολλοί πιστεύανε ό,τι η καφεΐνη έχει διουρητική δράση. Αλλά, οι έρευνες αντικρούουν αυτή τη πεποίθηση και υποστηρίζουν ό,τι δεν υπάρχει κάποια σχέση μεταξύ της κατανάλωσης καφέ και της αφυδάτωσης.

Μύθος: Η παράλειψη του πρωινού θα σας βοηθήσει να χάσετε βάρος

Ενώ η παράλειψη του πρωινού μπορεί να φαίνεται σαν μια καλή ιδέα για να χάσετε κιλά, αντ” αυτού μπορεί να οδηγήσει σε υπερκατανάλωση φαγητού, αργότερα μέσα στην ημέρα. Μια μελέτη του 2005 στο American Journal of Clinical Nutrition διαπίστωσε ότι εκείνοι που χάνουν το πρωινό γεύμα, τείνουν να καταναλώνουν περισσότερες θερμίδες, με αποτέλεσμα την αύξηση του σωματικού βάρους.

Μύθος: Οι υδατάνθρακες θα αυξήσουν το λίπος

Πολλοί πιστεύουν ό,τι η κατανάλωση των υδατανθράκων, θα αυξήσει το βάρος και το σωματικό λίπος. Όμως, εφόσον υπάρχει η σωστή ποσότητα, κάτι τέτοιο δεν ισχύει. Αντιθέτως, οι υδατάνθρακες είναι το θεμέλιο μιας υγιεινής διατροφής και εάν τους αποφεύγετε, τότε δεν λαμβάνετε σημαντικές θρεπτικές ουσίες, που βρίσκονται στα φρούτα, στα λαχανικά και στα δημητριακά ολικής αλέσεως.

Μύθος: Η κατανάλωση χυμών φρούτων είναι εξίσου υγιής, όπως όταν τρώτε φρέσκα φρούτα

Ενώ ο χυμός μπορεί να είναι πιο βολικός, από τα φρέσκα φρούτα, στερείται μερικά σημαντικά θρεπτικά συστατικά. Διότι, όταν τα φρούτα έχουν επεξεργαστεί και έχουν μετατραπεί σε χυμό, το κύριο θρεπτικό συστατικό που χάνεται, είναι η φυτική ίνα.Ενώ, εάν τα τρώτε, θα πάρετε τις φυτικές ίνες που χρειάζεται ο οργανισμός σας, και θα νιώθετε χορτάτοι. Εάν, όμως δεν θέλετε να αποχωριστείτε τους φρέσκους χυμούς, τότε καλό είναι να τους καταναλώνετε, σε όχι περισσότερο από ½ φλιτζάνι την ημέρα.

Η Άβα Γαλανοπούλου βρίσκεται στα πρόθυρα ΝΕΥΡΙΚΗΣ ΑΝΟΡΕΞΙΑΣ...

Η αγαπημένη ηθοποιός είναι πιο αδύνατη από ποτέ, αφού ζυγίζει μόλις... 48 κιλά και η ίδια μοιάζει με σκιά του εαυτού της. Όπως αποκάλυψε η ίδια, πέρυσι που ήταν πάλι καλεσμένη στην εκπομπή ζύγιζε 55 κιλά και μέσα σε 10 μήνες έχει χάσει 7 κιλά.

«Έχασα πολλά κιλά. Κάποιος με στεναχώρησε πολύ. Την πάτησα που λένε. Βέβαια σε αυτή την ζωή ο καθένας την πατάει, δεν είμαι η μόνη. Πέρσι που είχα έρθει ήμουν 55 κιλά. Τώρα είμαι 48, θα πάρω κιλά, με πιέζουν να τρώω. 

Το έψαξα και για νευρική ανορεξία. Κι η μάνα μου κι ο πατέρας μου αυτό που λες μου είπε. Πήρα βιταμίνες, πήγα σε ειδικούς. Έχω προσπαθήσει πάρα πολύ και είναι άθλος που ξαναστάθηκα στα πόδια μου. Μου έχει δώσει χαρά η δουλειά. Βοήθεια ζήτησα από την οικογένεια, τους ανθρώπους που αγαπώ και τους φίλους ζωής. Η αγάπη με βοηθάει. Είναι μια ιστορία που με έχει πειράξει και έχει απ΄όλα μέσα. Θέλω να πιστεύω ότι θα λυθεί το θέμα. Θέλω να πιστεύω στη Θεία Δίκη και την ζωή» αποκάλυψε η ίδια για τη δύσκολη περίοδο που περνά.

Μάλιστα, όπως είπε, η απώλεια βάρους της είχε στερήσει πολλές δουλειές. Πλέον η αγαπημένη ηθοποιός είναι έτοιμη να τα αφήσει όλα πίσω και φέτος εμφανίζεται στο θέατρο μαζί με την Μαριώ και τη Λένα Αλκαίου.

Πηγή: http://www.tro-ma-ktiko.blogspot.gr/

Νέος τύπος δίαιτας: Καταναλώστε όλα τα γεύματα σε οκτώ ώρες!

Νέα επιστημονική μελέτη αποκαλύπτει ότι μπορούμε να χάσουμε βάρος μόνο και μόνο καταναλώνοντας το φαγητό της ημέρας σε χρονικό διάστημα 8 ωρών.

Δηλαδή να μην τρώμε τα τακτικά γεύματα, αλλά μέσα σε 8 ώρες να έχουμε καταναλώσει όση τροφή προβλέπεται για ολόκληρο το 24ωρο. Αυτό, σύμφωνα πάντα με τους ειδικούς που έκαναν τη μελέτη, μειώνει παράλληλα με την απώλεια βάρους και το κίνδυνο εκδήλωσης διαβήτη τύπου 2.

Όπως αναφέρουν στην επιστημονική επιθεώρηση British Medical Journal, αυτό συμβαίνει διότι το 8ωρο φέρεται να αναστρέφει το κακό που προκαλούν τα ανθυγιεινά τρόφιμα. 

Οι ειδικοί εκτιμούν πώς εάν τηρήσουμε αυτό το χρονικό παράθυρο των 8 ωρών, επιτρέπουμε στον οργανισμό να προβλέψει πότε θα φάει και ακολούθως να προετοιμάζεται καλύτερα για την καύση των θερμίδων και τη διάσπαση των λιπαρών. 

Στο πλαίσιο των κλινικών δοκιμών οι επιστήμονες έδωσαν σε ποντίκια να καταναλώσουν λιπαρά τρόφιμα σε χρονικό διάστημα 8 ωρών, αλλά μόνο μεταξύ των ωρώνς9 το πρωί με 5 το απόγευμα, ούτε αργότερα, ούτε νωρίτερα. Σε άλλα ποντίκια έδιναν το ίδιο φαγητό αλλά πρωί, μεσημέρι και βράδυ. 

Αυτό που παρατήρησαν είναι ότι τα ποντίκια που έτρωγαν αυστηρά από τις 9 ως τις 5, ήταν πιο υγιή και πιο αδύνατα από τα άλλα. Ακολούθως, έδωσαν όλη την τροφή στη δεύτερη ομάδα μέσα σε 9 ώρες και σε μερικές ημέρες έχασαν κι αυτά το 5% από το συνολικό βάρος του σώματός τους. 

Οι ειδικοί εκτιμούν πώς επιτρέποντας στον οργανισμό να προβλέψει τις ώρες που θα γευματίσει, τον βοηθάμε να συγχρονίσει το πεπτικό σύστημα με γονίδια και πρωτεΐνες, οι οποίες επεξεργάζονται (διασπούν και συνθέτουν) τις ουσίες από τα τρόφιμα. 

Η μελέτη έγινε από το Salk Institute στην Καλιφόρνια

Πηγή: tanea.gr

Οι παχύσαρκοι χάνουν μέχρι και οκτώ χρόνια από τη ζωή τους

Τα υπέρβαρα άτομα χάνουν από μηδέν έως τρία χρόνια προσδόκιμου ζωής,... ανάλογα με την ηλικία και το φύλο τους, σε σχέση με τα άτομα...

κανονικού βάρους

Η παχυσαρκία μπορεί να μειώσει το προσδόκιμο ζωής ενός ανθρώπου έως κατά οκτώ χρόνια. Ακόμη, είναι σε θέση να στερήσει τους ενήλικες από πολλά χρόνια υγιούς ζωής (έως 19) εξαιτίας των χρόνιων παθήσεων, όπως του διαβήτη τύπου 2 και της καρδιοπάθειας, που μπορεί να προκαλέσει, σύμφωνα με μια νέα καναδική επιστημονική μελέτη.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον καθηγητή ιατρικής Στίβεν Γκρόβερ του Πανεπιστημίου ΜακΓκιλ του Μόντρεαλ, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό ενδοκρινολογίας «Lancet Diabetes & Endocrinology», ανέλυσαν στοιχεία για πολλές χιλιάδες άτομα ηλικίας 20 έως 79 ετών, συσχετίζοντας το βάρος τους με τα χρόνια χαμένης ζωής τους.

Η στατιστική ανάλυση έδειξε πως τα υπέρβαρα άτομα (με δείκτη σωματικής μάζας 25 έως 30) χάνουν από μηδέν έως τρία χρόνια προσδόκιμου ζωής, ανάλογα με την ηλικία και το φύλο τους, σε σχέση με τα άτομα κανονικού βάρους. Τα παχύσαρκα άτομα (με δείκτη σωματικής μάζας 30 έως 35) χάνουν από ένα έως έξι χρόνια, ενώ τα πολύ παχύσαρκα άτομα (με δείκτη πάνω από 35) χάνουν ένα έως οκτώ χρόνια. Οι συνέπειες της παχυσαρκίας στο προσδόκιμο ζωής είναι μεγαλύτερες για τους νέους και μειώνονται όσο γερνάει κανείς.

Τα παραπανίσια κιλά, πέρα από το προσδόκιμο ζωής, μειώνουν και τα χρόνια υγιούς ζωής, δηλαδή αυτά που είναι απαλλαγμένα από χρόνιες ασθένειες, όπως ο διαβήτης και η καρδιοπάθεια. Η μελέτη δείχνει ότι οι υπέρβαροι και παχύσαρκοι χάνουν διπλάσια έως τετραπλάσια χρόνια υγιούς ζωής, σε σχέση με τα άτομα κανονικού βάρους, εξαιτίας τέτοιων ασθενειών. Η μεγαλύτερη απώλεια ετών υγιούς ζωής (γύρω στα 19 έτη) αφορά νέους ενήλικες 20 έως 29 ετών, άνδρες και γυναίκες που είναι πολύ παχύσαρκοι.

«Η τάση είναι σαφής. Όσο περισσότερο ένα άτομο ζυγίζει και όσο νεότερο είναι, τόσο μεγαλύτερη επίπτωση έχει αυτό για την υγεία του, καθώς έχει μπροστά του πολλά χρόνια, στη διάρκεια των οποίων ο αυξημένος κίνδυνος που σχετίζεται με την παχυσαρκία, μπορεί να επιδράσει αρνητικά στη ζωή του», δήλωσε ο Στίβεν Γκρόβερ.

Οι ερευνητές συνέστησαν στους ανθρώπους με βάρος πάνω από το κανονικό, να πάρουν πιο σοβαρά το θέμα και να δράσουν ανάλογα, κάνοντας πιο υγιεινή ζωή, αλλάζοντας τις διατροφικές συνήθειές τους και ασκούμενοι σωματικά.

Είναι αλήθεια!! Υπάρχουν ορμόνες της πείνας, έχουν το timing τους & την ώρα κορύφωσης τους - ποιοι οι τρόποι για να τις ξεγελάσεις: Μάθετε πως!

Το πότε και πόσο τρως δεν επηρεάζεται μόνο από την καθημερινή ρουτίνα σου αλλά και από συγκεκριμένες ορμόνες. Μάθε τι πρέπει να κάνεις για να μην μπαίνουν εμπόδιο στην προσπάθειά σου να αδυνατίσεις.

Είναι πια γνωστό ότι η πείνα και η αίσθηση κορεσμού καθορίζονται σε μεγάλο βαθμό από ορμόνες όπως η λεπτίνη, η γρελίνη, η κορτιζόλη και τα οιστρογόνα. Αυτό που μπορεί να μην ξέρεις είναι ότι μπορούμε να επηρεάσουμε την έκκρισή τους και κατά συνέπεια να ελέγξουμε την όρεξή μας για φαγητό.

Η λεπτίνη

Παράγεται από τα λιποκύτταρα και απελευθερώνεται στην κυκλοφορία του αίματος καθώς τρώμε. Υπό κανονικές συνθήκες είναι το «σήμα» που δίνει ο οργανισμός ότι δεν χρειαζόμαστε άλλη τροφή και πρέπει να σταματήσουμε. Ωστόσο, εάν έχουμε συνηθίσει να τρώμε περισσότερο από όσο έχουμε ανάγκη, τότε αναπτύσσουμε ένα είδος αντίστασης στη λεπτίνηπου δεν μας αναγκάζει πλέον να χορτάσουμε. Ο εγκέφαλος αδιαφορεί για τα σημάδια του κορεσμού και εξακολουθούμε να νιώθουμε πείνα ακόμα και αμέσως μετά το γεύμα.

Πώς να την ξεγελάσεις: Για να λειτουργεί σωστά η παραγωγή της λεπτίνης, χρειάζεται να κάνεις συστηματικά γυμναστική και να κοιμάσαι εφτά με οχτώ ώρες τη νύχτα, όπως έδειξε έρευνα από το Πανεπιστήμιο της Τεχεράνης στο Ιράν. Για όσους έχουν ήδη αναπτύξει αντίσταση στη λεπτίνη, έρευνες έδειξαν ότι ο ηλεκτροβελονισμός μπορεί να βοηθήσει στη ρύθμιση της όρεξης για φαγητό.

Η γρελίνη

Γνωστή και ως «η ορμόνη της όρεξης», η γρελίνη εκκρίνεται όταν δεν έχουμε φάει για πολλές ώρες και ο οργανισμός χρειάζεται τροφή. Μετά τα γεύματα, τα επίπεδά της στο αίμα πέφτουν και παραμένουν χαμηλά κατά τη διάρκεια της διαδικασίας της πέψης.

Πώς να την ξεγελάσεις: Η άσκηση και ο ύπνος βοηθούν στη ρύθμιση της έκκρισης και της γρελίνης. Έρευνα που δημοσιεύτηκε στην Επιθεώρηση Clinical Science βρήκε ότι μια διατροφή πλούσια σε πρωτεΐνη συμβάλλει στη διατήρηση της γρελίνης σε χαμηλότερα επίπεδα, σε σχέση με μια διατροφή πλούσια σε λιπαρά.

Η κορτιζόλη

Γνωστή και ως ορμόνη του στρες, η κορτιζόλη συμμετέχει στη διαδικασία που ωθεί τον οργανισμό να παλέψει ή να το βάλει στα πόδια όταν βρίσκεται μπροστά σε κίνδυνο ή βιώνει ένα συναισθηματικό τραύμα. Στόχος της είναι να αυξήσει τα επίπεδα ενεργητικότητας και επαγρύπνησης, αλλά μαζί με αυτά προκαλεί την ανάγκη για τροφή πλούσια σε λιπαρά και υδατάνθρακες. Όταν τα επίπεδά της στο αίμα είναι μονίμως υψηλά, προκαλεί συγκέντρωση του λίπους στην περιοχή της κοιλιάς.

Πώς να την ξεγελάσεις: Ο καλύτερος τρόπος να αντιμετωπίσεις την επίθεση της κορτιζόλης είναι να χαλαρώσεις από το στρες. Η γιόγκα, ο διαλογισμός, η μουσική μπορούν να συμβάλλουν στον περιορισμό της κορτιζόλης. Επιπλέον, το μαύρο τσάι, όπως έχουν δείξει έρευνες, μπορεί να ρίξει τα επίπεδά της κατά 20%.

Τα οιστρογόνα

Η έκκρισή τους ρυθμίζεται με βάση τον κύκλο και είναι στα χαμηλότερα επίπεδα την πρώτη ημέρα της περιόδου.Στη συνέχεια, ανεβαίνουν για δύο εβδομάδες και αρχίζουν να μειώνονται στο δεύτερο μισό του κύκλου. Καθώς πέφτουν, προκαλούν αντίστοιχη πτώση των επιπέδων της σεροτονίνης και άνοδο της κορτιζόλης και τότε νιώθεις πιο ευερέθιστη και πεινασμένη από ό,τι συνήθως και θέλεις να φας κάτι λιπαρό, αλμυρό ή γλυκό.

Πώς να τα ξεγελάσεις: Αντί να ενδώσεις στην επιθυμία σου για κάτι παχυντικό, που έτσι κι αλλιώς δεν θα σε κάνει να νιώσεις καλύτερα, είναι προτιμότερο εκείνες τις μέρες να φροντίσεις η διατροφή σου να είναι πλούσια σε σύνθετους υδατάνθρακες (μαύρο ψωμί, μακαρόνια ολικής άλεσης, αναποφλoίωτο ρύζι) που θα σε κάνουν να νιώθεις χορτάτη για περισσότερη ώρα.

Πηγή: Shape.gr

Μην τρώτε μετά τη δύση του ηλίου για να αδυνατίσετε

Αν κανείς τρώει σχεδόν όλο το 24ωρο, από το πρωί που ξυπνάει (πρόγευμα) έως... αργά το βράδυ (δείπνο), με ενδιάμεσες «στάσεις» για μεσημεριανό γεύμα και για άλλα εμβόλιμα «τσιμπολογήματα», θα παχύνει. Πολύ περισσότερο, αν συνηθίζει να τρώει μέσα στην... άγρια νύχτα.

Αν, αντίθετα, περιορίσει το διάστημα που τρώει σε ένα χρονικό «παράθυρο» έως 12 ωρών (π.χ. από τις 8 το πρωί έως τις 8 το βράδυ) και πάψει να τρώει τα βράδια, όπως άλλωστε συνέβαινε τα παλαιότερα χρόνια, όταν οι άνθρωποι πήγαιναν για ύπνο πολύ νωρίτερα, τότε θα χάσει κιλά, σύμφωνα με μια νέα αμερικανική επιστημονική έρευνα που βασίστηκε σε μελέτη πειραματόζωων.

Με άλλα λόγια, μπορεί κανείς να χάσει κιλά, χωρίς να περιορίσει το φαγητό του στο παραμικρό, απλώς αλλάζοντας τις συνήθειές του για τις ώρες του φαγητού του - και εφόσον βέβαια αντέχει να μένει νηστικός τα βράδια. Οι επιστήμονες προειδοποίησαν ότι, τα τελευταία χρόνια, με την αφθονία του τεχνητού φωτός και των ποικίλων «πειρασμών» (τηλεόραση, υπολογιστές, «έξυπνα» κινητά κ.α.), οι άνθρωποι, ιδίως οι νέοι, τείνουν να ξενυχτούν και το ξενύχτι τους συνήθως συνοδεύεται με φαγητό, με συνέπεια να παχαίνουν.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον αναπληρωτή καθηγητή Σατσιντανάντα Πάντα του Ινστιτούτου Σαλκ της Καλιφόρνια, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό βιολογίας "Cell Metabolism", σύμφωνα με το BBC, πειραματίστηκαν με 400 ποντίκια, τα οποία χώρισαν σε δύο ομάδες.

Η ομάδα που διατρεφόταν μόνο επί εννέα έως 12 ώρες μέσα στην ημέρα, είχε μετά από 38 εβδομάδες μικρότερο βάρος από τη δεύτερη ομάδα που διατρεφόταν επί 24ώρου βάσεως, παρόλο που η ποσότητα τροφής ήταν η ίδια για όλα τα ζώα. Μάλιστα, η μείωση του βάρους συνέβαινε άσχετα από το είδος των τροφών: έγιναν πειράματα με διάφορες τροφές, π.χ. με διαφορετικά λιπαρά, αλλά κάθε φορά όλα τα ποντίκια κατανάλωναν τις ίδιες θερμίδες.

Η μελέτη έδειξε ότι, παρόλο που δύο οργανισμοί καταναλώνουν τις ίδιες θερμίδες μέσα στην ημέρα, το πόσο θα παχύνουν, θα εξαρτηθεί σε σημαντικό βαθμό από το πώς θα κατανεμηθεί η τροφή τους μέσα στην ημέρα. Φαίνεται πως όσοι τρώνε, αφότου έχει δύσει ο ήλιος, έχουν αυξημένες πιθανότητες να παχύνουν. Αντίθετα, αν κανείς μένει νηστικός για ένα 12ωρο, μετά το 12ωρο που έχει φάει, τότε το σώμα του καίει περισσότερο λίπος και άρα αδυνατίζει.

Μάλιστα, όπως έδειξαν τα πειράματα, ακόμη και όταν τα ζώα αφέθηκαν ελεύθερα τα Σαββατοκύριακα να τρώνε όποτε ήθελαν, χωρίς να ισχύει πλέον ο χρονικός περιορισμός του 12ώρου, πάλι κατέληξαν πιο αδύνατα από τα ποντίκια που έτρωγαν ελεύθερα όλες τις ημέρες. Αυτό, κατά τους επιστήμονες, σημαίνει ότι η παροδική διακοπή της 12ωρης νηστείας δεν καταστρέφει το όφελός της τελείως.

Όταν, εξάλλου, τα πιο παχύσαρκα ποντίκια της δεύτερης ομάδας, που όλο αυτό τον καιρό έτρωγαν χωρίς χρονικούς περιορισμούς, μετακινήθηκαν στην πρώτη ομάδα και υποχρεώθηκαν πλέον να τρώνε εντός 12ώρου και να μένουν νηστικά το άλλο 12ωρο, αδυνάτισαν (5% κατά μέσο όρο), παρ' όλο που συνέχισαν να καταναλώνουν τις ίδιες θερμίδες με πριν. Όταν όμως το χρονικό «παράθυρο» διατροφής τους διευρύνθηκε από τις 12 σε 15 ώρες, τότε η μείωση του βάρους τους περιορίστηκε.

Οι ερευνητές ήδη προγραμματίζουν ανάλογα πειράματα με ανθρώπους για να επιβεβαιώσουν τα συμπεράσματά τους. Όπως είπαν, πιστεύουν ότι η διακεκομμένη διατροφή αποτελεί, πέρα από την αποφυγή παχυσαρκίας, την κατάλληλη θεραπευτική στρατηγική για παθήσεις όπως η υψηλή χοληστερίνη, ο διαβήτης και το μεταβολικό σύνδρομο. Τα πειράματα με τα ζώα έδειξαν ότι η βραδινή νηστεία μειώνει το σάκχαρο και το επίπεδο της χοληστερίνης στο αίμα.

Μια άλλη έρευνα, εξάλλου, έδειξε ότι περιορίζοντας τη διατροφή στο μισό της ημέρας, αλλάζει επίσης η σύνθεση των μικροβίων στο έντερο, πράγμα που πιθανότατα είναι σημαντικό για το βάρος και γενικότερα για την υγεία.

Από τι εξαρτάται η διατροφική συμπεριφορά και πως το στρες επιδρά στην ανθρώπινη φυσιολογία; Ποια πρέπει να είναι η διατροφική απάντηση στο άγχος;

της Μαρίας Χιόνη, καθηγήτρια ιατρικής ορολογίας, μεταπτυχιακή φοιτήτρια φυσιολογίας της Ιατρικής Σχολής Αθηνών

Όπως κάθε συμπεριφορά, έτσι και η διατροφική συμπεριφορά

ρυθμίζεται κυρίως από το κεντρικό νευρικό σύστημα (ΚΝΣ). 

Τα κύρια κέντρα του εγκεφάλου που ρυθμίζουν τη διατροφική συμπεριφορά βρίσκονται στο επίπεδο του υποθαλάμου. Οι κλασικές απόψεις της δεκαετίες του 50 σύμφωνα με τις οποίες υπάρχουν δύο ξεχωριστά κέντρα στον υποθάλαμο, ένα της όρεξης και ένα του κορεσμού, έχουν αντικατασταθεί από τις σύγχρονες απόψεις σύμφωνα με τις οποίες η αλληλεπίδραση διαφόρων νευροδιαβιβαστών και νευροορμονών στον υποθάλαμο και σε άλλα σημεία του εγκεφάλου παίζουν ρόλο στην εναλλαγή πείνας και κορεσμού. Οι νευροδιαβιβαστές αυτοί λειτουργούν μέσα σε νευρωνικά κυκλώματα τα οποία δέχονται ορμονικά και νευρικά ερεθίσματα από τους περιφερικούς ιστούς. 

Τα ερεθίσματα αυτά στέλνουν πληροφορίες στον εγκέφαλο αναφορικά με την από την ενεργειακή κατάσταση του οργανισμού και επιτρέπουν, κατ’ αυτόν τον τρόπο, την προσαρμογή της πρόσληψης τροφής ανάλογα με τις ανάγκες.

Η φυσιολογική αυτή ρύθμιση επηρεάζεται από διάφορους ψυχολογικούς, κοινωνικούς και περιβαλλοντικούς παράγοντες οι οποίοι πολλές φορές εκτρέπουν την ενεργειακή αυτή ισορροπία από τα φυσιολογικά όρια και μπορεί να προκαλέσουν διαταραχή στο σωματικό βάρος με αποτέλεσμα παχυσαρκία ή απίσχναση.

Ένα επεισόδιο πρόσληψης τροφής αποτελείται από 3 φάσεις : Την

προγευματική, την φάση του κυρίου γεύματος και την μεταγευματική φάση.

Κατά την προγευματική φάση το άτομο βρίσκεται σε εγρήγορση για

αναζήτηση τροφής και προετοιμάζει τη διαδικασία του γεύματος. Οι αισθήσεις που συνοδεύουν την φάση αυτή είναι η πείνα (hunger) και ή όρεξη (appetite).

Οι διαφορές των δύο αυτών αισθήσεων είναι ότι η μεν πείνα αποτελεί μια φυσιολογική ανάγκη για φαγητό χωρίς να συνυπάρχει ειδική επιθυμία και η οποία προκαλεί ανησυχία, νευρικότητα και εκνευρισμό ενώ η όρεξη είναι η επιθυμία για συγκεκριμένη τροφή ή ομάδα τροφών (π.χ. έχω όρεξη για μακαρόνια ή για σοκολάτα) και συνοδεύεται με αίσθηση απόλαυσης.

Η κύρια φάση του γεύματος -2η φάση- χαρακτηρίζεται από την έναρξη πρόσληψης τροφής όπου το άτομο επιλέγει την ποσότητα και ποιότητα της τροφής, τη διαδικασία λήψης τροφής και τη διακοπή. Η φάση αυτή χαρακτηρίζεται από την αίσθηση της όρεξης, της απόλαυσης και την έναρξη κορεσμού.

Η μεταγευματική φάση -3η φάση- συνοδεύεται από αίσθημα ευεξίας και ελαφρά υπνηλία οι δε αισθήσεις που κυριαρχούν είναι αυτές του κορεσμού, της πληρότητας και της ικανοποίησης. Στο σημείο αυτό είναι σκόπιμο να ξεχωρίσουμε τον κορεσμό (satiation) κατά τον οποίο υπάρχει αίσθηση γαστρικής πληρότητας, εξαφάνιση της αίσθησης της πείνας και χαλάρωση, από τον κόρο (satiety) όπου υπάρχει πλήρης αναστολή επιπλέον λήψης τροφής.

Σε γενικές γραμμές η πρόσληψη τροφής μπορεί να ρυθμίζεται είτε

μέσω της ποσότητας της τροφής κατά τη διάρκεια του γεύματος είτε μέσω του μεσοδιαστήματος 2 γευμάτων. Μελέτες σε πειραματόζωα έδειξαν ότι η ποσότητα (το μέγεθος) του γεύματος είναι αυτή που κυρίως παίζει ρόλο στο μεσοδιάστημα που μεσολαβεί μέχρι το επόμενο γεύμα. Αντίθετα, το μεσοδιάστημα χωρίς γεύμα δεν παίζει σημαντικό ρόλο στο μέγεθος του επομένου γεύματος. Με άλλα λόγια, δεν ισχύει η άποψη ότι οι μεγαλύτερες καθυστερήσεις από το τελευταίο γεύμα έως το επόμενο οδηγούν σε μεγαλύτερη κατανάλωση τροφής. Η σημαντική επίδραση του μεγέθους του

γεύματος στο επακόλουθο μεσοδιάστημα νηστείας εξηγείται από το γεγονός ότι υπάρχουν κάποιοι παράγοντες κορεσμού οι οποίοι είναι ανάλογοι με το μέγεθος του γεύματος και οι οποίοι εξαφανίζονται μετά από κάποιο χρονικό διάστημα.

Η φυσιολογία της διατροφικής συμπεριφοράς αποτελεί ένα πολύπλοκο σύστημα στο οποίο εμπλέκονται βιολογικοί και περιβαλλοντικοί παράγοντες.

Μεταξύ των βιολογικών παραγόντων κυριαρχεί ο υποθάλαμος του εγκεφάλου ο οποίος δέχεται μηνύματα ενεργειακών αποθεμάτων από το λιπώδη ιστό (σε χρόνια βάση) μέσω της ινσουλίνης και της λεπτίνης. Επίσης, δέχεται μηνύματα από το πεπτικό σύστημα, μέσω νευροπεπτιδίων όπως η χολοκυστοκινίνη, η γκρελίνη, το GLP1 κ.ά. τα οποία επηρεάζουν κυρίως τον κορεσμό σε οξεία βάση. Βέβαια το βιολογικό αυτό μοντέλο της διατροφικής συμπεριφοράς επηρεάζεται σημαντικά από παράγοντες του περιβάλλοντος αλλά και της προσωπικότητας του ατόμου όπως είναι κοινωνικοί, οικογενειακοί, οικονομικοί, ψυχολογικοί, συναισθηματικοί και παράγοντες υγείας. Φαίνεται ότι η έναρξη πρόσληψης τροφής εξαρτάται περισσότερο από την προσωπικότητα και τους εξωγενείς παράγοντες ενώ η διάρκεια του γεύματος και ο κορεσμός από τους βιολογικούς παράγοντες. Σε κάθε περίπτωση και υπό φυσιολογικές συνθήκες η πρόσληψη ενέργειας (τροφής) συγχρονίζεται με την κατανάλωση ενέργειας (καύσεις) ώστε να υπάρχει ομοιοστατική ισορροπία.

Στρες και διατροφική συμπεριφορά

Το στρες (distress) επάγει έναν καταρράκτη αντιδράσεων στο σώμα που ξεκινά από τον υποθάλαμο και το συμπαθητικό νευρικό σύστημα και καταλήγει στα επινεφρίδια με την απελευθέρωση κορτιζόλης και κατεχολαμινών (επινεφρίνης και νορεπινεφρίνης). Η προκαλούμενη ανισορροπία επιφέρει άμεσες ή έμμεσες επιπτώσεις στην ανθρώπινη υγεία, όπως δυσλειτουργία του καρδιαγγειακού συστήματος, καταστολή της ανοσολογικής απάντησης και τροποποίηση συμπεριφορών υγείας. Η διατροφική συμπεριφορά, ένας από τους σημαντικότερους παράγοντες που καθορίζουν την υγεία, επηρεάζεται σημαντικά από το στρες.

Ένα ποσοστό ατόμων όταν υποβάλλονται σε οξύ στρες τροποποιούν τη διατροφική τους συμπεριφορά ως απάντηση στο στρεσογόνο ερέθισμα. Αυτή η αλλαγή μπορεί να περιλαμβάνει μείωση ή αύξηση της καταναλισκόμενης τροφής, σε ποσοστό 30% και 70% αντίστοιχα. Ωστόσο, ανεξάρτητα από την ποσότητα της τροφής που θα καταναλωθεί, οι διατροφικές επιλογές στρέφονται προς μια σταθερή κατεύθυνση και πιο συγκεκριμένα προς την κατανάλωση υψηλών σε θερμίδες, και κυρίως σε λίπος, τροφίμων (τύπου σνακ, με γλυκιά γεύση).

Υπό συνθήκες στρες, φαίνεται ότι οι γυναίκες έχουν την τάση να υποβαθμίζουν την ποιότητα της διατροφής τους συνολικά καταναλώνοντας περισσότερα ανθυγιεινά τρόφιμα, ενώ ουδέτερη ή μικρή επίδραση έχει το στρες στις διατροφικές επιλογές των ανδρών, οι οποίοι καταναλώνουν τα ίδια ή λιγότερα. Μια πιθανή εξήγηση γι’ αυτή τη διαφοροποίηση είναι ο διαιτητικός περιορισμός, ένα χαρακτηριστικό που εντοπίζεται συχνότερα μεταξύ των γυναικών. Πιο συγκεκριμένα, υπό φυσιολογικές συνθήκες οι γυναίκες περιορίζουν την κατανάλωση γλυκών και λιπαρών τροφίμων, τόσο επειδή επιθυμούν να διατηρήσουν το σωματικό τους βάρος, όσο και εξαιτίας της αυξημένης ευαισθητοποίησής τους σε θέματα υγείας. Ωστόσο, έρευνες υποστηρίζουν ότι τα άτομα αυτά είναι περισσότερο ευάλωτα σε διατροφικές παρεκτροπές υπό συνθήκες στρες, σε αντίθεση με τους μη περιοριστικούς τύπους επειδή ο γνωσιακός έλεγχος που ασκούν καταστέλλεται.

Το στρες διαταράσσει την ανθρώπινη φυσιολογία σε πολλαπλά επίπεδα, μεταξύ των οποίων και τη διατροφική συμπεριφορά. Αν και βραχυπρόθεσμα οι διατροφικές αλλαγές που παρατηρούνται δεν απειλούν την υγεία, όταν το στρες είναι καθημερινό η στιγμιαία τάση κατανάλωσης των λιπαρών, γλυκών σνακ γίνεται συνήθεια με αποτέλεσμα να αυξάνεται ο κίνδυνος εμφάνισης χρόνιων νοσημάτων σχετιζόμενων με την υπερκατανάλωση κορεσμένου λίπους και ζάχαρης, όπως παχυσαρκία, καρδιαγγειακά νοσήματα κλπ. Στη σημερινή «στρεσογόνο» εποχή είναι πλέον επιτακτική η ανάγκη για πιο αποτελεσματική διαχείριση των στρεσογόνων παραγόντων και μείωση του στρες.

Οι άνθρωποι που τρώνε όταν είναι πεινασμένοι και σταματούν όταν νιώθουν πλήρεις, είναι συντονισμένοι με τα βιολογικά σήματά τους. Πρόκειται για ανθρώπους που δεν έχουν όρεξη για φαγητό όταν αγχώνονται. Όσοι αγνοούν τα βιολογικά σήματά τους, πρέπει να γνωρίζουν τις συναισθηματικές και ψυχολογικές ωθήσεις που τους οδηγούν κατευθείαν στο ψυγείο - και να βρουν τακτικές αντιστροφής αυτής της κατάστασης. 

Η απάντηση στο άγχος υπογραμμίζει τη σημαντικότητα αυτών των προσεγγίσεων στον έλεγχο βάρους, οι οποίες μειώνουν τον διαιτητικό περιορισμό και δίνουν έμφαση στην υψηλή πρόσληψη φρούτων και λαχανικών, που είναι χαμηλά σε θερμίδες και πλούσια σε θρεπτικά συστατικά. Αυτά τα τρόφιμα έχουν τη δυνατότητα να αραιώσουν το θερμιδικό φορτίο στα επεισόδια αδηφαγίας.

Πηγή: medlabgr.blogspot.com

Τέσσερα οφέλη της εφίδρωσης που δεν τα φαντάζεστε

Λίγοι γνωρίζουν ότι το ανθρώπινο σώμα παράγει κατά μέσο όρο σχεδόν 1 λίτρο ιδρώτα την ημέρα.

Και αν οι περισσότεροι έχουν συνδυάσει στο μυαλό τους τον ιδρώτα με τη δυσοσμία και τα σημάδια στα ρούχα, δεν είναι πολλοί εκείνοι που γνωρίζουν ότι η εφίδρωση είναι από τις πιο σημαντικές λειτουργίες του οργανισμού.

Σε γενικές γραμμές η εφίδρωση είναι ο τρόπος που το σώμα και το δέρμα αυτοπροστατεύονται από την υπερθέρμανση. Η εφίδρωση αυξάνει επίσης την κυκλοφορία του αίματος στο σώμα.

Δείτε 4 βασικούς λόγους που η εφίδρωση έχει σημαντικά οφέλη για την υγεία σας:

Ενισχύει τις ενδορφίνες

Η παρατεταμένη εφίδρωση προϋποθέτει έντονη σωματική δραστηριότητα. Η σωματική άσκηση αυξάνει το επίπεδο των ενδορφινών ορμονών που απελευθερώνονται φυσιολογικά κατά τη διάρκεια της σωματικής δραστηριότητας. Αυτές είναι οι ορμόνες που βελτιώνουν την ψυχική διάθεση του ατόμου.

Αποτοξινώνει τον οργανισμό

Ένας από τους πιο αποτελεσματικούς τρόπους για την αποτοξίνωση του οργανισμού είναι η εφίδρωση. Ο ιδρώτας μπορεί να απομακρύνει από το σώμα τα υπολείμματα του αλκοόλ, της χοληστερόλης και του αλατιού. Το σώμα απελευθερώνει τοξίνες χρησιμοποιώντας ως μέσο τον ιδρώτα. Ο ιδρώτας καθαρίζει το σώμα από τις τοξίνες που μπορούν να φράξουν τους πόρους και να προκαλέσουν στο δέρμα σπυράκια.

Μια έρευνα του 2011 που δημοσιεύθηκε στην επιστημονική επιθεώρηση Archives of Environmental and Contamination Toxicology έδειξε ότι πολλά τοξικά στοιχεία αποβάλλονται μέσω του ιδρώτα. Η εκούσια πρόκληση εφίδρωσης είναι ένας τρόπος για την εξάλειψη πολλών τοξικών στοιχείων από το ανθρώπινο σώμα. Οι ερευνητές υποστηρίζουν ότι η ανάλυση του ιδρώτα θα μπορούσε να θεωρηθεί ως μία επιπλέον (πέραν του αίματος και των ούρων) μέθοδος για τον έλεγχο των τοξικών στοιχείων σε ανθρώπους.

Μειώνει τον κίνδυνο εμφάνισης πέτρας στα νεφρά

Ο ιδρώτας μπορεί να είναι ένας αποτελεσματικός τρόπος για να απομακρυνθεί το περιττό αλάτι από τον οργανισμό και να διατηρηθούν τα επίπεδα ασβεστίου στα οστά σας. Αυτό περιορίζει τη συσσώρευση άλατος και ασβεστίου στα νεφρά, όπου και σχηματίζουν πέτρες. Επίσης, η εφίδρωση κάνει τον οργανισμό να αναζητάει περισσότερο νερό, κάτι που με τη σειρά του εγγυάται την καλή λειτουργία των νεφρών.

Έρευνα που παρουσιάστηκε στο ετήσιο συνέδριο της Αμερικανικής Ουρολογικής Εταιρείας που έγινε το 2013 στο Σαν Ντιέγκο έδειξε ότι ακόμα και το περπάτημα για μια-δυο ώρες την εβδομάδα μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο ανάπτυξης των λίθων στα νεφρά. Η ήπια έως μέτρια σωματική δραστηριότητα αλλάζει τον τρόπο που το σώμα χειρίζεται τα θρεπτικά συστατικά και τα υγρά που επηρεάζουν το σχηματισμό πέτρας. Η εφίδρωση βοηθά να "ξεπλύνετε" τον οργανισμό σας πιο αποτελεσματικά, επειδή απαιτεί περισσότερη ενυδάτωση από το σώμα.

Αποτρέπει κρυολογήματα και άλλες ασθένειες

Η εφίδρωση μπορεί να βοηθήσει στην καταπολέμηση του μικροβίου της φυματίωσης και άλλων επικίνδυνων παθογόνων παραγόντων. Η δρ Diane De Fiori, δερματολόγος στην Κλινική Rosacea Treatment στη Μελβούρνη της Αυστραλίας, υποστηρίζει ότι ο ιδρώτας περιέχει αντιμικροβιακά πεπτίδια που είναι αποτελεσματικά ενάντια σε ιούς, βακτήρια και μύκητες. Αυτά τα πεπτίδια είναι θετικά φορτισμένα και προσελκύουν τα αρνητικά φορτισμένα βακτήρια, ενώ στη συνέχεια εισχωρούν στις μεμβράνες των βακτηρίων και τα διαλύουν.

Πηγή: onmed.gr

Η γενναία εξομολόγηση του Goyle

Έχασε πάνω από 70 κιλά και τώρα πρέπει να αντιμετωπίσει τον νέο εφιάλτη του: το δέρμα του 

Ο John Goyle ήταν ένας υπέρβαρος έφηβος που μετά από πολύχρονη μάχη με τα κιλά κατάφερε να χάσει 72 και πλέον να δείχνει υγιής. 

Κάτω από τα ρούχα του όμως ο John κρύβει τα απομεινάρια του παρελθόντος του και τώρα είναι η ώρα να αντιμετωπίσει την μεγαλύτερη του ανασφάλεια: το χαλαρό δέρμα. 

To βίντεο έχει συγκεντρώσει σχεδόν μισό εκατομμύριο views σε δύο μόνο μέρες. Δημοσιοποιώντας αυτό το βίντεο έγραψε: "Για μένα είναι ειλικρινά κάτι πολύ παραπάνω από απλά ένα βίντεο. 

Αυτός είμαι εγώ που εκθέτω τον εαυτό μου στον κόσμο. Σε καμία περίπτωση δεν ήταν εύκολο και σκεφτικά πολλές φορές να κάνω πίσω, βρίσκοντας δικαιολογίες ή προσπαθώντας να το αποφύγω. 

Τότε σκέφτηκα, πως ο πραγματικός και πιο σημαντικός λόγος που έχω τη σελίδα και το κανάλι μου στο YouTube είναι για να βοηθήσω όσους ανθρώπους μπορώ και πως είναι ακριβώς αυτό που θέλω να πετύχω με το βίντεο. 

Αυτό που δεν είχα συνειδητοποιήσει είναι το πόσο αυτό το βίντεο θα βοηθούσε ΕΜΕΝΑ! 

Το βάρος που έφυγε από πάνω μου είναι τεράστιο. Είχα πολύ δύναμη και υποστήριξη από ανθρώπους που θέλω να ευχαριστήσω και αισθάνομαι ευλογημένος. 

Αυτός είναι ο τρόπος μου να αντιμετωπίσω το χαλαρό δέρμα μου..." 

Γιατί κάποια παιδιά είναι πιο επιρρεπή στο φαγητό;

Δύο νέες μελέτες που πραγματοποιήθηκαν στη Μ. Βρετανία αναδεικνύουν ότι... ορισμένα παιδιά φαίνεται να έχουν μεγαλύτερη όρεξη για φαγητό σε σχέση με τους συνομηλίκους τους, κάτι που είναι πιθανό να οφείλεται στα... γονίδιά τους! Διατροφολόγοι από την Αμερική τονίζουν ότι ο σωστός τρόπος διαχείρισης της όρεξης των παιδιών ήδη από μικρή ηλικία αποτελεί σημαντικό κομμάτι στην πρόληψη της παιδικής παχυσαρκίας.

Ρίχνοντας μία πιο προσεκτική ματιά…

Στη μία από τις δύο προαναφερθείσες μελέτες, αξιολογήθηκε το αίσθημα της όρεξης σε ζεύγη διδύμων ηλικίας 3 μηνών, και φάνηκε ότι τα μωρά με μεγαλύτερο αίσθημα όρεξης αναπτύσσονται γρηγορότερα και ζυγίζουν περίπου ένα κιλό παραπάνω στην ηλικία των δεκαπέντε μηνών σε σχέση με τα δίδυμα αδελφάκια τους, γεγονός που τα τοποθετεί σε υψηλότερο κίνδυνο για παχυσαρκία.

Στη δεύτερη μελέτη φάνηκε ότι τα παιδιά με περισσότερους ΄τύπους γονιδίων’ που σχετίζονται με την παχυσαρκία ανταποκρίνονται λιγότερο σε σήματα κορεσμού. Σύμφωνα μάλιστα με τον Clare Llewellyn, επικεφαλή της μελέτης στο Πανεπιστημιακό Κολλέγιο του Λονδίνου, αυτά τα παιδιά είναι πιο πιθανό να υπερκαταναλώνουν φαγητό σε σχέση με τα παιδιά με λιγότερους τύπους αυτών των γονιδίων, αφού δεν αντιλαμβάνονται το αίσθημα του κορεσμού τόσο εύκολα.

Οι μελέτες αυτές, οι οποίες δημοσιεύτηκαν στο επιστημονικό περιοδικό JAMA Pediatrics, έρχονται να επιβεβαιώσουν προηγούμενες μελέτες οι οποίες ήδη έδειχναν ότι μερικά παιδιά ενδεχομένως να έχουν προδιάθεση στην παχυσαρκία λόγω γονιδίων που σχετίζονται με την όρεξη.

Τι πρέπει να κάνουμε λοιπόν;

Και οι δύο μελέτες υποδεικνύουν πόσο σημαντικό είναι οι γονείς να λαμβάνουν υπ’ όψιν τους την ευαισθησία του παιδιού στο αίσθημα της όρεξης και του κορεσμού. Έτσι, τα παιδιά που χορταίνουν δυσκολότερα, θα πρέπει να εκπαιδευτούν πάνω στη διατροφική τους συμπεριφορά με σκοπό να αποκτήσουν συνήθειες που θα τους βοηθήσουν να ανταποκρίνονται καλύτερα στο αίσθημα του κορεσμού. Για παράδειγμα, θα πρέπει να μάθουν να τρώνε αργά, να μην τρώνε μπροστά στην τηλεόραση ή να μην ζητάνε ασυναίσθητα δεύτερη μερίδα φαγητού.

Οι γονείς, λοιπόν, θα πρέπει να δείχνουν ιδιαίτερη προσοχή στις διατροφικές συνήθειες των παιδιών τους και να τα ταΐζουν μόνο όταν πραγματικά νιώθουν πείνα. Αν το παιδί γίνεται αρκετά επίμονο όταν έρχεται σε επαφή με φαγητό ή χορταίνει δύσκολα ακόμα κι όταν έχει ήδη φάει, τότε οι γονείς θα πρέπει να προβούν σε διατροφικές τροποποιήσεις όπως το να προτιμούν άπαχες πηγές πρωτεΐνης, περισσότερα λαχανικά, πιο θρεπτικές πηγές λίπους (όπως λιπαρά ψάρια, ελαιόλαδο) αλλά και πιο ζεστά φαγητά που ενδεχομένως να εντείνουν το αίσθημα του κορεσμού.

Γιατί είναι σημαντική η πρόληψη από μικρή ηλικία;

Τα πρώτα χρόνια της ζωής ενός παιδιού είναι μια κρίσιμη περίοδος για τη διατήρηση ενός υγιούς βάρους. Μάλιστα, τα παιδιά που είναι υπέρβαρα στο νηπιαγωγείο έχουν τέσσερις φορές περισσότερες πιθανότητες να είναι παχύσαρκα στο γυμνάσιο σε σύγκριση με τους συνομηλίκους τους με φυσιολογικό βάρος. Επιπλέον, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι το υπερβάλλον βάρος βάζει τα παιδιά σε κίνδυνο για εμφάνιση σακχαρώδους διαβήτη τύπου 2, υψηλής αρτηριακής πίεσης, υψηλή χοληστερόλη, νόσους του ήπατος, άπνοια ύπνου, μυοσκελετικά προβλήματα αλλά και άλλα προβλήματα υγείας.

Καπίρη Ελπινίκη
Πηγή: http://www.nutrimed.gr/