Έρευνες υποστηρίζουν ότι τα πλήρη γαλακτοκομικά προϊόντα είναι πιο υγιεινά από τα άπαχα. Πώς το τεκμηριώνουν

Εδώ και δεκαετίες επικρατεί η άποψη ότι ένα τρόφιμο είναι πιο υγιεινό όταν έχει χαμηλά λιπαρά. Πρόσφατες έρευνες αποδεικνύουν ότι τα τρόφιμα στη πιο φυσική τους μορφή και με τα απαραίτητα λιπαρά είναι καλύτερα.

Τα τελευταία χρόνια, σύμφωνα με επιστημονικές μελέτες, επικρατεί η άποψη ότι το λίπος από τα γαλακτοκομικά προϊόντα δεν είναι κακό για την υγεία.

Σε πρόσφατη ανασκόπηση που δημοσιεύθηκε στην Ευρωπαϊκή Εφημερίδα Διατροφής (European Journal of Nutrition) που ασχολήθηκε με το γαλακτοκομικό λίπος, κατέληξε ότι οι άνθρωποι που καταναλώνουν πλήρη σε λιπαρά γαλακτοκομικά προϊόντα, έχουν λιγότερες πιθανότητες να αναπτύξουν διαβήτη τύπου 2 και καρδιαγγειακές νόσους, σε σύγκριση με όσους καταναλώνουν άπαχα προϊόντα.

Μια επιπλέον μελέτη του 2013 της Σκανδιναβικής Εφημερίδας για τη Φροντίδα Υγείας (Scandinavian Journal of Primary Health Care) κατέληξε ότι οι συμμετέχοντες που έτρωγαν γαλακτοκομικά με πλήρη λιπαρά, είχαν χαμηλότερα ποσοστά παχυσαρκίας, συγκριτικά με όσους επέλεγαν γαλακτοκομικά με χαμηλά λιπαρά.

Ορισμένοι ερευνητές υποστηρίζουν πως, όταν θέλουμε να ελέγξουμε το σωματικό βάρος μας, δεν είναι όλες οι θερμίδες που καταναλώνουμε ίσες. Ο οργανισμός επεξεργάζεται και χρησιμοποιεί με διαφορετικό τρόπο τα τρόφιμα που καταναλώνουμε. Η κάθε λειτουργία του οργανισμού εξαρτάται από πολλούς παράγοντες.

Τα λιπαρά οξέα που περιέχουν τα γαλακτοκομικά προϊόντα, βοηθούν να αισθανόμαστε πλήρης, χορτάτοι και να μην πεινάσουμε ξανά σύντομα. Όταν αφαιρούνται τα λιπαρά, απαιτείται περισσότερος χρόνος για να χορτάσουμε και λιγότερος για να πεινάσουμε πάλι.

Σύμφωνα με υποθέσεις των επιστημόνων, τα λιπαρά οξέα των γαλακτοκομικών παίζουν σημαντικό ρόλο στον τρόπο που εκφράζονται τα γονίδια και ρυθμίζονται οι ορμόνες.

Τα οξέα μπορούν να αυξήσουν την ενέργεια που καίει ο οργανισμός ή και να μειώσουν την ποσότητα του λίπους που αποθηκεύεται στο σώμα μας.

Αυτά δεν είναι επισημοποιημένα στοιχεία, καθώς πρόκειται για εικασίες των επιστημόνων.

Μια ανασκόπηση του Βρετανικού Περιοδικού Ιατρικής, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι από τη δεκαετία του 1970, όταν οι αρχές της υγείας ενθάρρυναν τους ανθρώπους να αποφεύγουν το λίπος, δεν υπήρχαν στοιχεία που να υποστηρίζουν αυτές τις προειδοποιήσεις, αλλά ήταν απλώς αδύναμες να βασιστούν επίσημα κάπου.

Παρά το γεγονός ότι τα λιπαρά οξέα των γαλακτοκομικών έχουν οφέλη για την υγεία, δε σημαίνει ότι πρέπει να καταναλώνουμε αλόγιστες ποσότητες. Εξάλλου, τα γαλακτοκομικά προϊόντα λαμβάνουν ένα μικρό μέρος σε μια ισορροπημένη διατροφή.

Οι έρευνες υποστηρίζουν ότι είναι ασφαλέστερο να επιλέγουμε γαλακτοκομικά με πλήρη λιπαρά, όπως βούτυρο, γιαούρτι, γάλα και άλλα.

Πάντα πρέπει να δίνεται έμφαση στην ποιότητα των προϊόντων, την προέλευση, την παρασκευή, την αποθήκευση και τη μεταφορά τους. 

Πηγή: http://www.valueforlife.gr

Τι σημαίνει «ζωηρό περπάτημα»; Επιστήμονες απαντούν πόσα βήματα το λεπτό κάνουν καλό στην υγεία

Οι ειδικοί συνιστούν σε όλους -ιδίως σε όσους δεν ασκούνται συστηματικά- να κάνουν καθημερινά «ζωηρό» ή γρήγορο περπάτημα για να προστατεύουν την υγεία τους. 

Όμως τι σημαίνει στην πράξη ζωηρό και γρήγορο περπάτημα; Περίπου 100 βήματα το λεπτό, είναι η επιστημονική απάντηση. Τα βήματα αυτά θεωρούνται επαρκή για να έχει ένας άνθρωπος όφελος στην υγεία του. 

Αν κανείς θέλει κάτι ακόμη πιο έντονο, τότε περνάει στο δυναμικό βάδισμα, που είναι περίπου 130 βήματα το λεπτό. Από εκεί πέρα, θεωρείται ότι αρχίζει πια το τρέξιμο. Ως όριο ανάμεσα στο βάδισμα και στο τζόκινγκ θεωρούνται τα 140 βήματα το λεπτό. 

Οι ερευνητές, με επικεφαλής την καθηγήτρια κινησιολογίας Κατρίν Τούντορ-Λοκ του Πανεπιστημίου της Μασαχουσέτης-Άμχερστ, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο βρετανικό περιοδικό αθλητιατρικής British Journal of Sports Medicine, σύμφωνα με τους «Times New York, μελέτησαν 38 έρευνες που κατέγραφαν το βάδισμα των ανθρώπων άνω των 18 ετών (έως την τρίτη ηλικία) και τις επιπτώσεις στην υγεία τους. 

Η μελέτη (μετα-ανάλυση) κατέληξε στο συμπέρασμα ότι το ζωηρό ή γρήγορο βάδισμα γίνεται με ρυθμό περίπου 1,7 χιλιομέτρων την ώρα ή 100 βημάτων το λεπτό. 

«Τα καλά νέα είναι ότι αυτός ο ρυθμός πιθανότατα δεν είναι κουραστικός για τους περισσότερους υγιείς ανθρώπους» δήλωσε η δρ Τούντορ-Λοκ. Όπως είπε, για μερικούς ανθρώπους γρήγορος ρυθμός βαδίσματος σημαίνει 98 βήματα και για άλλους 102, αλλά ο μέσος όρος είναι τα 100 για σχεδόν όλους. 

Σύμφωνα με τις συστάσεις των γιατρών, ένας άνθρωπος πρέπει να περπατά γρήγορα για τουλάχιστον 30 λεπτά καθημερινά, το οποίο «μεταφράζεται» σε περίπου 3.000 βήματα τη μέρα με βάση το ρυθμό των 100 βημάτων το λεπτό. 

Με πληροφορίες από ΑΠΕ- ΜΠΕ
Πηγή: www.lifo.gr

Τι δεν μετράει η ζυγαριά σας

Από σωματική άποψη η ζυγαριά δεν μετράει τη σωματική σας σύνθεση,μόνο τη σωματική μάζα.

Μπορείτε να έχετε μεγάλες διακυμάνσεις ακόμη και μέσα στη μέρα από το νερό που έχετε στο σώμα σας.

Επίσης όταν βλέπετε τον δείκτη ν' ανεβαίνει δεν σημαίνει ότι ενισχύθηκαν οι λιπαποθήκες σας.

Σε καμία περίπτωση δεν σημαίνει ότι είχατε μια κακή μέρα.

Αλλά κι από την άλλη μη βιαστείτε να πανηγυρίσετε αν δείτε τον δείκτη να κατεβαίνει.

Σημασία δεν έχουν τα καθημερινά σκαμπανεβάσματα αλλά η τάση στην πορεία των εβδομάδων και των μηνών.

Καμιά φορά θα πάρετε κιλά και θα γίνετε πιο εμφανίσιμοι γιατί αυξήσατε τη μυική σας μάζα και άλλη φορά θα χάσετε τα επιθυμητά κιλά για να διαπιστώσετε με πίκρα ότι έχετε γίνει χάλια.

Αυτή η εμμονή με το να χάνουν κάποιοι κιλά έτσι κι αλλιώς, δεν είναι καθόλου ευεξήγητη.

Αλλά είναι γεγονός ότι άτομα λιπόσαρκα προσπαθούν να χάσουν ακόμη περισσότερα κιλά.

Όπως είναι επίσης γεγονός ότι άτομα με κάποια λίγα κιλά παραπάνω είναι και υγιέστερα,και πιο χαρούμενα και πιο επιθυμητά.

Και έρχομαι στο ζουμί του άρθρου:

Η ζυγαριά δεν μετράει επίσης:

  - τις ικανότητές σας

  - την αυτοπεποίθησή σας

  - την προσωπικότητά σας

Κι όμως αυτά τα σημαντικά και άυλα ποιοτικά χαρακτηριστικά φαίνεται να συνυφαίνονται με και να εξαρτώνται από έναν αυθαίρετο αριθμό.

Δεν θα 'πρεπε!

Δεν θα 'πρεπε γιατί μπορεί να πυροδοτήσει παράλογες συμπεριφορές από πολύ λογικά άτομα και μάλιστα σ' αυτό βοηθάει και η άγνοια ή οι ανεδαφικές προσδοκίες σε σχέση με το πόσα κιλά και πόσο γρήγορα μπορούν να τα χάσουν.

Η ζυγαριά κάποιους του βολεύει,κάποιους τους χαλάει. 

Μην τη χρησιμοποιείτε αν ανήκετε στους δεύτερους. 

Υπάρχουν πολλά ποιοτικά στοιχεία που μπορούν να μετρήσουν την πρόοδο σας.

Να είστε υγιείς,αισιόδοξοι και πάντα με ένα χαμόγελο!


Χρήστος Στρογγύλης
totalfitness-christos.blogspot.com

Η (άνοστη) εποχή της κινόα

Οι υπερτροφές, οι οργανικές πρώτες ύλες, οι βιταμινούχοι χυμοί και οι υγιεινές συνταγές κατακτούν όλο και μεγαλύτερο χώρο στο τραπέζι μας. Ο άνθρωπος της νέας εποχής φιλοδοξεί να είναι πιο υγιής από τους προγόνους του. Με την απόλαυση του φαγητού όμως, τι γίνεται;

Εχουν εντυπωσιακά αυξηθεί τα τελευταία χρόνια και στην Ελλάδα τα μαγαζιά (παντοπωλεία, εστιατόρια, delivery…) με φαγητά από οργανικές πρώτες ύλες, γλυκά χωρίς ζάχαρη, vegan προϊόντα και υπερβιταμινούχους χυμούς, ως αποτέλεσμα των νέων διατροφικών τάσεων που επικρατούν διεθνώς αλλά και της κρίσης (που αναγκάζει πολλούς να δοκιμάσουν νέα επαγγέλματα). Την ίδια στιγμή τέτοιου είδους φαγητά έχουν προστεθεί στο μενού ακόμα και σε παραδοσιακές ταβέρνες, ενώ οι υπερτροφές τείνουν να καταλαμβάνουν περισσότερο χώρο στα ράφια των σούπερ μάρκετ. Φροντίζω κι εγώ να διατρέφομαι όσο γίνεται υγιεινότερα, επιδεικνύοντας μεγάλη προσοχή στην ποιότητα της τροφής μου και τις βιταμίνες που μου δίνει. Ομως, όταν τις προάλλες βγήκα με φίλους για να τα πιούμε, και βρεθήκαμε να τσουγκρίζουμε το (βιολογικό) κρασί μας πάνω από ένα πιάτο κινόα και μια τάρτα με (βιολογικό) σπανάκι και φαγόπυρο, σκέφτηκα πως μάλλον κάτι δεν κάνουμε καλά. 

Ο,τι και αν σκέφτηκα εγώ, η επιστήμη μίλησε και έχει τον πρώτο λόγο: σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα («Πανελλαδική Μελέτη Διατροφής και Υγείας») του Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών, οι Ελληνες συνεχίζουν τις κακές συνήθειες στη διατροφή τους, καταναλώνοντας λίπος, κορεσμένα λιπαρά και πρωτεΐνη, αγνοώντας τις σχετικές συστάσεις των ειδικών. Την ίδια στιγμή η πρόσληψη των ωφέλιμων πολυακόρεστων λιπαρών οξέων κρίνεται χαμηλή. Οπότε βουρ στο βιολογικό σπανάκι και το φαγόπυρο ή σε ό,τι άλλο μπορεί να μας σώσει; 

Ανθρωπος με πάθη και αδυναμίες είμαι, δεν μπορώ να μη νοσταλγήσω τις παλιές καλές εποχές. Τότε που το φαγόπυρο δεν το γνωρίζαμε και το κρασί το συνοδεύαμε με τηγανητά κεφτεδάκια, τηγανητά κολοκυθάκια και τηγανητές πατάτες. Ενα τέτοιο τραπέζι θεωρείται έγκλημα από τον σύγχρονο διαιτολόγο. Δεν λέω πως δεν έχει τα δίκια του, πιθανώς παραφάγαμε κεφτέδες, και φαίνεται αυτό στα κιλά και στη φυσική κατάστασή μας. Ομως από το βλαπτικό τηγάνι μέχρι την κινόα που πλασάρεται σχεδόν ως η ιδανική τροφή του διατροφικά συνειδητοποιημένου ανθρώπου, δεν μπορούμε να βρούμε κάτι ενδιάμεσο; Εστω το μέτρο που θα μας επιτρέψει να απολαμβάνουμε και τα οφέλη για την υγεία μας και την ικανοποίηση ενός εύγεστου και λαχταριστού πιάτου; Γιατί η κινόα είναι άνοστη. «Θέλει ιδιαίτερη προετοιμασία» μου λέει φίλη που ασχολείται επαγγελματικά με το μαγείρεμα, «κυρίως πολύ πλύσιμο για να μη μυρίζει σαπουνίλα». Και τα ασπρόρουχα θέλουν πολύ πλύσιμο, έχεις όμως αποτέλεσμα: ασπρίζουν! Ενώ η κινόα, είτε με ελαφρά γεύση σαπουνιού είτε άνευ, άνοστη παραμένει. 

Κάποιοι κάνουν πλύση εγκεφάλου στον ίδιο τους τον εαυτό πείθοντάς τον πως… ουδέν νοστιμότερον του νερόβραστου

Εννοώ πως με όλους αυτούς τους νέους ψαγμένους σεφ που μαγειρεύουν αποκλειστικά με βιολογικές πρασινάδες από τον μπαξέ τους, με όλες αυτές τις εισαγόμενες μόδες περί υγιεινής διατροφής (που ενίοτε καταλήγουν σε απίστευτα άνοστα αποτελέσματα), με τις οργανικές πρώτες ύλες να σερβίρονται ως μαγικά συστατικά μίας διατροφής που θα μας διατηρήσει για πάντα γερούς και με το vegan τσουνάμι (μεγάλη και ενδιαφέρουσα αυτή η κουβέντα) να πλήττει και την Ελλάδα, ξεχνάμε πως το φαγητό είναι και απόλαυση. Μια απόλαυση που στην αγωνιώδη προσπάθειά μας να τραφούμε σωστά (δηλαδή υγιεινά) έχουμε αρχίσει να τη στερούμαστε, ή τις φορές που την επιτρέπουμε στον εαυτό μας να την πληρώνουμε ακριβά. Υποφέροντας από τις τύψεις που, μόλις κατεβάσουμε την τελευταία μπουκιά του μουσακά, θα μας επισκεφθούν. («Τελικά δεν είναι το φαγητό που μας παχαίνει, οι τύψεις είναι» μου έλεγε τις προάλλες φίλος που έχει κάνει το γραφείο του διαιτολόγου δεύτερο σπίτι του). 

Κάποιοι κάνουν πλύση εγκεφάλου στον ίδιο τους τον εαυτό πείθοντάς τον πως… ουδέν νοστιμότερον του νερόβραστου. Αλλοι παγιδεύονται σε ιδεολογίες που ακόμα και αν ξεκινούν από σωστή βάση καταλήγουν να γίνουν βασανιστικές στην καθημερινή εφαρμογή τους. Υπάρχουν πάντα και τα θύματα του μάρκετινγκ που καθημερινά πλασάρει τα νέα θαυματουργά τρόφιμα. Ομως, όσο και αν η υγιεινή διατροφή δεν μπορεί παρά να είναι επιδίωξη του σύγχρονου ανθρώπου, το ίδιο απαραίτητο είναι και το νόστιμο φαγητό. Για τη χαρά, για την ηδονή, ακόμα και για την «αμαρτία» – γιατί και για να κάνουμε πότε πότε καμία αμαρτία ζούμε. 

Φίλη που μεγαλώνει τα δύο παιδιά της χωρίς να τους δίνει ζάχαρη (έχει και αυτή στοχοποιηθεί πολύ τα τελευταία χρόνια) και επιμένοντας στις σαλάτες και στα φρούτα, μου έλεγε πως την πλησίασε τις προάλλες ο μικρός της (7 ετών είναι) και της είπε σχεδόν εκστατικά: «Μαμά, σήμερα πείνασα πολύ, δεν μπορείς να φανταστείς πόσο θέλω ένα ωραίο δροσερό αγγουράκι!». Η μαμά προβληματίστηκε: «Αναρωτήθηκα πόσο φυσιολογικό είναι για ένα παιδί να λιγουρεύεται ένα δροσερό αγγουράκι… Πως κανονικά θα έπρεπε να μου ζητάει παγωτό. Εχω κάνει κάτι λάθος;» Δεν είμαι ο κατάλληλος για να απαντήσω, μπορεί στην πορεία να αποδειχθεί πως τα παιδιά που μεγάλωσαν αποκλειστικά με σαλάτες είναι οι υπεράνθρωποι της νέας εποχής. Δεν κρύβω όμως πως χαίρομαι που μεγάλωσα τρώγοντας παγωτά. Γιατί τα ευχαριστήθηκα. Αλλά και πώς τώρα, τις ελάχιστες φορές που επιτρέπω στον εαυτό μου ένα χωνάκι (βιολογικό ή μη) θυμώνω για τις τύψεις που με πιάνουν. Και που με υποχρεώνουν να περπατήσω μία ώρα περισσότερο ή να κάνω πιο σκληρή γυμναστική για να το κάψω, θύμα κι εγώ της άνοστης εποχής της κινόα.

Κοσμάς Βίδος
Πηγή: Protagon.gr

Ο 1 στους 4 που γράφεται στο γυμναστήριο, παχαίνει. Γιατί η γυμναστική μπορεί να προσθέσει κιλά;

Το 25% όσων πηγαίνουν γυμναστήριο, παίρνουν κιλά το πρώτο διάστημα άσκησης, σύμφωνα με βρετανική έρευνα.

Τα αποτελέσματα αυτής της έρευνας έδειξαν ότι η γυμναστική δεν μπορεί να κάνει θαύματα από μόνη της, αλλά χρειάζεται και σωστή διατροφή. Η σωματική άσκηση βελτιώνει την υγεία, αλλά δεν σημαίνει ότι εξασφαλίζει και την απώλεια βάρους.

Αυτό συμβαίνει, γιατί οι αθλούμενοι επαναπαύονται μετά τη γυμναστική, νιώθουν ότι έχουν κάψει πολλές θερμίδες και έτσι τρώνε περισσότερες θερμίδες και σνακ που υπό άλλες συνθήκες δεν θα έτρωγαν. Παράλληλα, επειδή καταναλώνουν πολύ ενέργεια, κατά τη διάρκεια της άσκησης, έχουν περισσότερη όρεξη για φαγητό.

Συγκεκριμένα, σύμφωνα με την έρευνα που διεξήγαγε η βρετανική εταιρία με συμπληρώματα διατροφής Forza Supplements, το 25% των ατόμων που πάνε στο γυμναστήριο παίρνουν βάρος όταν ξεκινήσουν συστηματική άσκηση, το 49% διατηρείται στα ίδια κιλά και το 27% χάνει βάρος.Το 25% όσων πηγαίνουν γυμναστήριο, παίρνουν κιλά το πρώτο διάστημα άσκησης, σύμφωνα με βρετανική έρευνα.

Οι τέσσερις στους δέκα καίνε 300-500 θερμίδες με μια ώρα έντονης προπόνησης στο γυμναστήριο, ενώ οι υπόλοιποι 100-300 θερμίδες. Έτσι, είναι πιθανό το σνακ που θα φάνε μετά το γυμναστήριο για να επιβραβεύσουν τον εαυτό τους, να έχει περισσότερες θερμίδες από αυτές που έκαψαν.

Πολλοί πηγαίνουν γυμναστήριο πριν να πάνε για φαγητό, γιατί πιστεύουν ότι έτσι θα αντισταθμίσουν τις θερμίδες που θα πάρουν μετά.

«Πολλοί πηγαίνουν γυμναστήριο γιατί ξέρουν ότι δεν μπορούν να ελέγξουν τον εαυτό τους και τις διατροφικές τους συνήθειες» ανέφερε ο διευθύνων σύμβουλος της εταιρίας.

Οι γυμναστές συμβουλεύουν να τρώμε μετά το γυμναστήριο το πολύ τις μισές θερμίδες από αυτές που κάηκαν από την άθληση. Για παράδειγμα, αν κάψετε 300 θερμίδες, πρέπει να φάτε ένα σνακ που να μην ξεπερνά τις 150 θερμίδες και φυσικά αυτό να είναι χαμηλό σε λιπαρά.

Η επιστήμη μίλησε: Τηγανητές πατάτες πιο υγιεινές απ’ τη σαλάτα!

Το να τρως υγιεινά είναι δύσκολο, σωστά; Απαιτεί θυσίες. Θέλει ατσάλινα νεύρα. Πρέπει να τρως άνοστες αηδίες και να λες όχι σε φαγητά που κάνουν τα σάλια σου να τρέχουν, σωστά; Λοιπόν, όχι ακριβώς...

Τα καλά νέα έρχονται απ' το Ισραήλ. και το Ινστιτούτο Γουέισμαν. Εκεί λοιπόν, κάτι καλοί κύριοι με λευκές ρόμπες, έκαναν τα πειράματά τους υπό τις οδηγίες του καθηγητή Έραν Σίγκαλ. Και τι ανακάλυψαν; Ότι κάποιοι οργανισμοί αντιδρούν καλύτερα στις τηγανιτές πατάτες, απ' ό,τι στα λαχανικά και τις μπανάνες!

Μοιάζει απίστευτο, αλλά είναι γεγονός. Τα αποτελέσματα επιτρέπουν στο Ινστιτούτο να μιλάει με βεβαιότητα. Στο πείραμα έλαβαν μέρος 800 άνθρωποι που κατανάλωσαν τα ίδια γεύματα και κατέγραψαν ύστερα τη φυσική τους δραστηριότητα, την αντίδρασή τους στον ύπνο αλλά και τη δραστηριότητά τους στην τουαλέτα.

Κάποιοι οργανισμοί λοιπόν δεν ανεβάζουν τα επίπεδα σακχάρου τους με τις πατάτες. Ούτε τα επίπεδα γλυκόζης. Κάποιοι οργανισμοί απλώς ΔΕΧΟΝΤΑΙ μια χαρούλα τις πατάτες χωρίς να επηρεάζονται. Και όχι, δεν μιλάμε για 1 στους 100.

"Οι μεγάλες διαφορές που βρήκαμε στις τιμές του σακχάρου στο αίμα, από άνθρωπο σε άνθρωπο, μετά την κατανάλωση του ίδιου γεύματος, μας κάνει αισιόδοξους. Σκεφτόμαστε πως θα μπορέσουμε να βοηθήσουμε ανθρώπους να είναι υγιείς και να αποφύγουν ασθένειες όπως ο διαβήτης", μας λέει ο Έραν Σίγκαλ.

Υγιεινή διατροφή με τηγανητές πατάτες; Μοιάζει σχεδόν σαν ψέμα. Όμως μπορεί να είναι μια μεγάλη αλήθεια, φτάνει να είσαι ο κατάλληλος οργανισμός. Ψαξ' το, ποτέ δεν ξέρεις! 

Πώς είναι να θεωρείσαι άσχημος, να το ξέρεις και να το αποδέχεσαι;

Μια κοπέλα γράφει για να απενοχοποιήσει επιτέλους όσους δεν γεννήθηκαν ωραίοι. 

Περιγράφει πώς το γεγονός αυτό όχι μόνο δεν εκτροχίασε τη ζωή της, αλλά την ομόρφυνε. 

«Το ότι δεν είμαι ελκυστική δεν με εμπόδισε να ζω όπως θέλω, για την ακρίβεια να ζω όπως αν ήμουν ελκυστική. 

Οι περισσότεροι άνθρωποι δεν καταλαβαίνουν πώς να προσανατολιστούν στον κόσμο όπου ζω εγώ».

Η Leigh Peele είναι συγγραφέας, αρθρογράφος στον Guardian, έχει αποφοιτήσει από τη γυμναστική ακαδημία, ξέρει από δίαιτες και δίνει συμβουλές μέσω του site της για διάφορα μικρά και μεγάλα προβλήματα του σύγχρονου κόσμου, προειδοποιώντας πάντα με χιούμορ ότι ούτε ειδικός είναι ούτε δίπλωμα έχει για όλα αυτά. Γράφει ιδιαίτερα, έξυπνα και προσεγγίζει θέματα που δύσκολα ομολογεί κανείς ότι τον απασχολούν. 

Σε ένα από τα πρόσφατα άρθρα της μιλάει για το πώς διαχειρίζεται το γεγονός ότι είναι άσχημη. Πολύ απλά, απερίφραστα, σχεδόν αστεία, η Peele κάνει μια μικρή αναδρομή στην παιδική της ηλικία, όταν ενημερώθηκε γι' αυτό το «προσόν» της, και φτάνει μέχρι την ενήλικη ζωή της, όπου πλέον συνειδητοποιεί ότι τελικά δεν είναι και τόσο μεγάλη ατυχία να είναι κανείς άσχημος. «Ζω τη ζωή που θέλω να ζήσω, ακόμη κι αν δεν κέρδισα το λαχείο της ομορφιάς», είναι ο εύγλωττος τίτλος του άρθρου της.

«Δεν είσαι όμορφη. Οπότε θα πρέπει να προσπαθείς πιο σκληρά»
«Ο αδερφός μου ήταν μαυρισμένος, δυνατός και είχε αυτή την άνεση που βρίσκεις μόνο σε όσους είναι πλούσιοι και όμορφοι. Χαμογελούσα κάθε φορά που μου τοποθετούσε σωστά το σακίδιο στην πλάτη. Το να κάνω κάτι σωστά ή να καταφέρνω να τον κάνω περήφανο ήταν μια από τις λίγες χαρές της παιδικής μου ηλικίας. Μέχρι τη μέρα που μου είπε: "Δεν είσαι όμορφη. Οπότε θα πρέπει να προσπαθείς πιο σκληρά σε ό,τι κάνεις. Οκέι;". Έμεινα με ένα παγωμένο χαμόγελο γιατί ακόμη κι όταν είσαι μικρός αντιλαμβάνεσαι πόσο σημαντικό είναι να υποδύεσαι ότι δεν σε επηρεάζουν αυτά που ακούς. Στο οικογενειακό περιβάλλον μου αυτό ήταν προϋπόθεση επιβίωσης. Αλλά η αλήθεια είναι ότι αυτό που μου είπε εκείνη τη μέρα ο αδερφός μου με συνέτριψε. Πολύ σύντομα άρχισα να σταχυολογώ τα σημάδια που εισέπραττε κάποιος που δεν ήταν όμορφος. Αυτό ήταν ακόμη πιο περίπλοκο, γιατί μέχρι τότε γνώριζα πολλούς ανθρώπους και είχα αρκετούς φίλους, που η αλήθεια είναι ότι με συμπαθούσαν. Επίσης, είχα ταλέντο στη μουσική, ήμουν καλή στα σπορ και μέχρι να καταρρεύσει τελείως η ζωή μας στο σπίτι ήμουν καλή μαθήτρια. Ακόμη, ήμουν γεννημένη αγωνίστρια, οπότε οι άλλοι πολύ δύσκολα θα έκαναν ανοιχτά πλάκα μαζί μου για την εμφάνισή μου, τουλάχιστον όχι πριν από την εφηβεία, όπου η ανάπτυξή μου θα έβαζε το χέρι της ώστε να δημιουργηθεί τέτοιου είδους κλίμα», γράφει η Peele. Και συνεχίζει: 

«Πολλές φορές βρισκόμουν σε κάποιο χώρο με φίλες μου και άκουγα τα κομπλιμέντα που δέχονταν. Όλες τους εκτός από μένα. Δεν είναι ότι οι άνθρωποι σε κοιτούν και λένε: "Ωχ, Θεέ μου, πόσο άσχημη είσαι! Γιατί δεν αυτοκτονείς;". Φυσικά και όχι. Είναι το πώς αντέχεις να σταθείς δίπλα σε έναν ελκυστικό άνθρωπο και ο κόσμος τριγύρω, ακόμη και εκείνοι που αντικειμενικά λογίζονται για άσχημοι, να λένε: "Ουάου, η φίλη σου είναι όμορφη! Μα, κοίταξε τη, έχεις ξαναδεί τόσο όμορφο κορίτσι;". Ήμουν αρκετά παρατηρητική και έντιμη για να διακρίνω ότι δεν ανήκα σ' αυτή την κατηγορία ανθρώπων. Παρατηρούσα τις φωτογραφίες –των φίλων μου και τις δικές μου– και καταλάβαινα ότι κάτι δεν πήγαινε καθόλου καλά... Όμως, δεν είμαι μόνη μου σ' αυτό. Στην πραγματικότητα, πολλοί από σας έχετε μια ιδέα για το τι ακριβώς λέω – αν και το ότι υπάρχουν κι άλλοι σαν εμάς ποτέ δεν μας κάνει να νιώθουμε λιγότερο μόνοι».

Τι κάνουμε όσοι δεν ανήκουμε στην κατηγορία των ωραίων; Τι προτείνει η Peele; «Το ότι δεν είμαι ελκυστική δεν με εμπόδισε να ζω όπως θέλω, για την ακρίβεια να ζω όπως αν ήμουν ελκυστική. Οι περισσότεροι άνθρωποι δεν καταλαβαίνουν πώς να προσανατολιστούν στον κόσμο όπου ζω εγώ. Απλώς θα σας πω ότι απέρριψα τους κανόνες των όμορφων και έμαθα να τους θέτω στην υπηρεσία μου. Αποφάσισα να αποσκιρτήσω από το κλαμπ στο οποίο ανήκα, να περάσω το όριο, να κάνω φίλους και να βγαίνω ραντεβού με ανθρώπους που κανονικά δεν θα μου επιτρεπόταν. Ήθελα να περιβάλλομαι μόνο από πιο μορφωμένους, πιο όμορφους ή πιο έξυπνους από μένα, ακόμη κι αν ο κόσμος θεωρούσε ότι η σύγκριση θα με αδικούσε. Επί της ουσίας, λοιπόν, μπορεί να μην είμαι ο πιο έξυπνος ή ο πιο όμορφος άνθρωπος, αλλά συναναστρέφομαι εκείνους που είναι. Και κάπως έτσι γίνομαι κι εγώ, έστω και λίγο, έστω κι από καραμπόλα ή σύμπτωση, όμορφη. Πάω κόντρα στο σύστημα». 

Όπως αναφέρει η Peele, μπήκε στη διαδικασία να μοιραστεί την ιστορία της για να ενθαρρύνει κι άλλους να μιλήσουν ανοιχτά για ένα θέμα που καταστρέφει την ψυχή και την καθημερινότητα πολλών ανθρώπων. Συνήθως, προτιμούν να κρύβουν όλο αυτόν τον πόνο πίσω μια μάσκα αδιαφορίας, να παριστάνουν ότι δεν τους ενδιαφέρει, σαν να κλείνουν μάτια κι αυτιά σε όλα τα πικρόχολα σχόλια, αλλά τελικά τα κουβαλάνε μαζί τους. 

«Ελκυστικό είναι αυτό που εμείς ορίζουμε ότι είναι. Ζήστε τη ζωή που θέλετε να ζήσετε ακόμη κι αν δεν είστε οι νικητές της γενετικής λοταρίας», καταλήγει η Peele. 

Πηγή: www.lifo.gr

Μπορεί ένας παχύσαρκος να είναι «σε φόρμα»; Η αξία της άσκησης σε σχέση με το βάρος

Σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα του Εθνικού Ινστιτούτου Καρκίνου, η παχυσαρκία ή τα παραπάνω κιλά δεν αποτελούν απειλή για την υγεία.

Οι μελετητές του Ινστιτούτου υποστηρίζουν ότι οι παχύσαρκοι – που δεν αντιμετωπίζουν έντονα προβλήματα υγείας – ζουν κατά 3,1 χρόνια περισσότερο, από εκείνους με φυσιολογικό βάρος.

Μια άλλη έρευνα, δημοσιευμένη στην ιατρική επιθεώρηση European Heart Journal έδειξε ότι, όταν οι παχύσαρκοι έχουν καλό μεταβολισμό, η πίεση του αίματος, η χοληστερίνη, τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα και οι υπόλοιποι δείκτες, βρίσκονται σε λογικές τιμές.

Άρα, δεν διατρέχουν υψηλότερο κίνδυνο θανάτου από καρδιακές παθήσεις ή καρκίνο, σε σχέση με όσους ζυγίζουν λιγότερο. 

Άθληση ανεξαρτήτως βάρους

«Αυτό που διαπιστώνουμε είναι ότι το σώμα που γυμνάζεται τακτικά είναι σε γενικές γραμμές υγιές, είτε είναι παχύ είτε αδύνατο», υποστηρίζει ο καθηγητής Άσκησης και Ευεξίας του Πανεπιστημίου Αριζόνας Glenn Gaesser.

Σε έρευνα του European Heart Journal, διαπιστώθηκε ότι οι παχύσαρκοι με καλό μεταβολισμό, ήταν σε καλύτερη φυσική κατάσταση από τους υπόλοιπους παχύσαρκους συμμετέχοντες.

«Το μήνυμα είναι ξεκάθαρο. Αν γυμνάζεσαι τακτικά, δε χρειάζεται να ανεβαίνεις στη ζυγαριά για να επιβεβαιώσεις πόσο υγιής ή σε φόρμα είσαι», αναφέρει ο καθηγητής Gaesser.

Σώμα σε κίνηση

Το να θέτεις το σώμα σου σε κίνηση είναι το καλύτερο γιατρικό, λένε οι ειδικοί.

Η εξήγηση είναι ότι οι μύες, είναι οι κυριότεροι καταναλωτές ζάχαρης στο σώμα.

Έτσι η αυξημένη μυϊκή μάζα μειώνει τις πιθανότητες μεγάλης συγκέντρωσης σακχάρου στο αίμα, εμποδίζοντας την εμφάνιση διαβήτη.

Η συχνή φυσική άσκηση, ελαχιστοποιεί την πιθανότητα φλεγμονής του καρδιαγγειακού συστήματος και επιτρέπει στο αίμα να κυλά ευκολότερα στους μύες, αποτρέποντας το σχηματισμό θρόμβων.

Η άσκηση 150 λεπτών τη εβδομάδα, σε συνδυασμό με την ανάλογη διατροφή, μειώνει το λίπος στο συκώτι.

Όλο και περισσότερες έρευνες δείχνουν ότι, οι υπέρβαροι και οι παχύσαρκοι που αθλούνται, μπορούν να βελτιώσουν την υγεία του μεταβολισμού τους, ακόμη κι αν δεν χάνουν ούτε γραμμάριο.

Τα πορίσματα αυτά, βέβαια, σε καμία περίπτωση δεν «δίνουν το ελεύθερο» και δεν προτρέπουν στην υπερβολική κατανάλωση φαγητών.

Οι ειδικοί προειδοποιούν ότι χρειάζεται προσοχή, διότι το παραπανίσιο βάρος μπορεί να γίνει αιτία αρκετών προβλημάτων.

Πηγή: http://www.valueforlife.gr

Υπάρχει εθισμός και στο φαγητό, σύμφωνα με έρευνα. Γιατί συμβαίνει αυτό και ποιες τροφές προκαλούν τον εθισμό;

Ο εθισμός στο φαγητό μπορεί να συγκριθεί με τον εθισμό στις ναρκωτικές ουσίες, όπως δείχνει έρευνα.

Ερευνητές από το πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν, διαπίστωσαν ότι οι τροφές που προκαλούν εθισμό είναι εκείνες που περιέχουν ζάχαρη, λιπαρά, αλάτι και είναι κατά κύριο λόγο τυποποιημένες.

Οι εθελοντές που συμμετείχαν στην έρευνα, ανέφεραν ότι μετά από μεγάλη κατανάλωση των τροφών και ενώ νιώθουν κορεσμό, δεν μπορούν να σταματήσουν να τρώνε. Θέλουν κι άλλο. Δηλαδή τα συμπτώματα, μοιάζουν με εκείνα των εθισμένων σε ουσίες. Ενώ κατανοούν το πρόβλημα, δεν είναι σε θέση να το αποτρέψουν. Δεν ελέγχουν την κατανάλωση των τροφών.

Η έρευνα

Οι επιστήμονες εξηγούν, ότι δεν είναι όλες οι τροφές εθιστικές, γι’ αυτό και ο εθισμός διαφόρων ατόμων εστιάζεται στις ίδιες τροφές. Για παράδειγμα, η πλειοψηφία των συμμετεχόντων που διαπιστώθηκε ότι ήταν εθισμένοι στο φαγητό, ήταν εθισμένοι στην πίτσα.

Οι εθελοντές έλαβαν μια λίστα με 35 προτεινόμενες τροφές, από τις οποίες έπρεπε να επιλέξουν πόσο απολαμβάνουν να καταναλώνουν την καθεμία.

Για να προκύψουν έγκυρα συμπεράσματα, οι ερευνητές χρησιμοποίησαν την κλίμακα διατροφικού εθισμού από το πανεπιστήμιο του Yale.

Οι εθελοντές βαθμολόγησαν από ο 1 έως το 7 και ως αποτέλεσμα, διαπιστώθηκε ότι ορισμένοι από τους συμμετέχοντες ήταν εθισμένοι στο τυποποιημένο φαγητό.

Δηλαδή, δεν έβρισκαν τη δύναμη να σταματήσουν το φαγητό, ακόμη κι αν ένιωθαν χορτάτοι.

Οι πιο εθιστικές τροφές

Η πιο εθιστική τροφή, σύμφωνα με την έρευνα είναι η πίτσα. 

Αμέσως επόμενη είναι η σοκολάτα, που η κατανάλωσή της προκαλεί ευχαρίστηση όμοια με εκείνη που βιώνουν οι χρήστες ουσιών. Οι συμμετέχοντες ανέφεραν, ότι από ένα σημείο και μετά η σοκολάτα τους ήταν απαραίτητη.

Οι τραγανές, τηγανητές τροφές με κυρίαρχο τις τηγανητές πατάτες, βρίσκονται σε υψηλή θέση στην κλίμακα εθισμού σε τροφές.

Ακολουθούν τα μπισκότα. Πειράματα σε ποντίκια, έδειξαν ότι η κατανάλωσή τους είχε τα ίδια αποτελέσματα που είχε στα ποντίκια και η ηρωίνη.

Το παγωτό, φτιαγμένο από γάλα και κρέμα γάλακτος, προκαλεί επίσης εθισμό και είναι λιπαρή τροφή.

Τα πατατάκια, που μπορούν να συγκριθούν και με τις τηγανητές πατάτες, έχουν ξεχωριστή θέση, καθώς είναι περισσότερο επεξεργασμένα και με μεγαλύτερη προσθήκη αλατιού.

Στις τυποποιημένες, επεξεργασμένες τροφές που προκαλούν εθισμό, κατατάσσονται και τα μπέργκερ, κυρίως τα τσίζμπεργκερ. Αυτό συμβαίνει λόγω της σύνθεσής τους, με λιπαρά και νάτριο.

Τα αναψυκτικά με ανθρακικό και ζάχαρη, εκτός του ότι συνδέονται με κίνδυνο παχυσαρκίας και εμφάνισης καρκίνου, προκαλούν και εθισμό. Μάλιστα, σε πόλεις τους εξωτερικού λειτουργούν και κέντρα απεξάρτησης από τα ανθρακούχα ροφήματα.

Στη λίστα με τις εθιστικές τροφές, έχει θέση και το κέικ. Πλούσιο σε λιπαρά και ζάχαρη, το κέικ είναι απολαυστικό και εθιστικό.

Πηγή: http://www.valueforlife.gr

Αυτό είναι το μυστικό για την απώλεια βάρους -Δεν είναι η δίαιτα ή η επίμονη άσκηση

Οταν θέλουμε να χάσουμε βάρος εστιάζουμε σε δύο πράγματα. Στη δίαιτα που έχουν επιλέξει να ακολουθήσουμε και σε ένα πρόγραμμα γυμναστικής. Λάθος. Οι ειδικοί τονίζουν ότι ένας άλλος παράγοντας είναι το μυστικό της επιτυχίας.

Εχετε χάσει δύσκολα κιλά ή έχετε χάσει κιλά ανά το παρελθόν και τα πήρατε πάλι πίσω. Ακολουθείτε κατά καιρούς διάφορες δίαιτες για να βρείτε αυτή που σας ταιριάζει. Τις έχετε σχεδόν δοκιμάσει όλες!

Μέσα σε όλα κατηγορείτε τον εαυτό σας ότι δεν τα καταφέρνετε και κατά συνέπεια χαλάει η διάθεση σας. Χωρίς να το καταλαβαίνετε μπαίνετε σε έναν φαύλο κύκλο της απώλειας βάρους και της επανάκτησης των κιλών.

Το άγχος, ο θυμός, η απογοήτευση μπορεί πολλές φορές να σας οδηγήσουν στο ψυγείο. Τα αρνητικά συναισθήματα συνήθως οδηγούν στην υπερβολική κατανάλωση τροφής.

Απογοητεύεστε και οι προσπάθειές σας πάνε στον βρόντο. Εχετε κουραστεί και όποτε σκέφτεστε όλα τα παραπάνω φρικάρετε μόνο στην ιδέα ότι πρέπει πάλι να ξεκινήσετε από την αρχή.

«Από Δευτέρα θ’ αρχίσω δίαιτα». Πόσες φορές έχετε πει αυτή την ατάκα; Οι εβδομάδες φεύγουν σαν νερό και η περιβόητη δίαιτα μετατίθεται πάλι για την επόμενη Δευτέρα. Οι Δευτέρες παιρνούν και τα κιλά παραμένουν.

Πόσο γνώριμο είναι όλο αυτό για εσάς; Σας θυμίζει κάτι; Τι θα μπορούσε άραγε να σας βοηθήσει στην προσπάθεια σας να χάσετε βάρος;

Oσο κι αν ακούγεται περίεργο, το αδυνάτισμα ξεκινά από το μυαλό. Πρώτα πρέπει να το πιστέψετε και να το θελήσετε πραγματικά. Με την σωστή ψυχολογία μπορείτε να μειώσετε την επιθυμία σας για φαγητό, να μάθετε το σώμα σας να χρειάζεται λιγότερη τροφή, να βρείτε τη διατροφή που σας ταιριάζει και να ενισχύσετε τη θέλησή σας να την ακολουθήσετε πιστά. 

Η ψυχολογία παίζει πολύ σημαντικό ρόλο στην προσπάθεια μας να χάσουμε βάρος. Όταν είμαστε σε καλή ψυχολογική διάθεση είναι πολύ πιο εύκολο να δεσμευτούμε και να χάσουμε βάρος. Oταν περνάμε μια στρεσογόνο περίοδο είναι πολύ πιο δύσκολο, καθώς έχουμε πολλά να διαχειριστούμε και προστίθεται σε αυτό και η προσπάθεια απώλειας βάρους το οποίο επίσης στις περισσότερες περιπτώσεις προκαλεί στρες.

Το συναίσθημα πιστεύεται ότι είναι το νούμερο ένα εμπόδιο στην απώλεια βάρους. Η λύση δεν είναι κάποια συγκεκριμένη δίαιτα, ούτε η επίμονη άσκηση. Μια πρωτοποριακή και διαφορετική αντιμετώπιση είναι η ψυχολογική αντιμετώπιση για την απώλεια βάρους. Ο τρόπος που θα σκεφτείτε για αυτό που θέλετε να φάτε και οι τεχνικές με τις οποίες θα καταφέρετε να βάλετε τον εαυτό σας να ακολουθήσει το χαρτί της δίαιτας είναι βασικός στόχος της ψυχολογικής αντιμετώπισης.

Για να χάσετε κιλά με επιτυχία και να τα κρατήσετε, χρειάζεστε να λύσετε κάποια ψυχολογικά προβλήματα όπως:

• Την αίσθηση ότι είστε στερημένη με την δίαιτα

• Αισθάνεστε απογοήτευση όταν δεν χάνετε κιλά με συνέπεια ή δεν χάνετε τόσα κιλά όσα ελπίζατε και χάνεται το κίνητρό σας

• Αισθάνεστε αγχωμένη από άλλα προβλήματα της ζωής σας και νιώθετε ότι δεν μπορείτε να πιέζεστε και για την δίαιτα.

Η στενοχώρια, η λύπη, η απογοήτευση είναι συναισθήματα που συχνά οδηγούν στην κατανάλωση υψηλής θερμιδικής αξίας τροφών, το γνωστό «συναισθηματικό φαγητό».

Εχοντας συνηθίσει να στρεφόμαστε σε τροφές που μας φτιάχνουν την διάθεση και συνήθως είναι τροφές με υψηλή θερμιδική αξία, γλυκά και λιπαρά, είναι δύσκολο όταν βιώνουμε δυσάρεστα συναισθήματα να τηρήσουμε μια δίαιτα η οποία περιορίζει πολύ τις τροφές αυτές.

Κι όπως σε όλα τα πράγματα, το στοιχείο-κλειδί είναι η επιμονή. Ο ψυχολογικός παράγοντας παίζει καθοριστικό ρόλο ως προς την επιτυχία ενός προγράμματος διατροφής. Μέσω του ορισμού ελαστικότερων στόχων τα άτομα που ακολουθούν μια δίαιτα αισθάνονται ταχύτερα επιτυχημένοι, με αποτέλεσμα να τονώνεται η αυτοπεποίθησή τους και να συνεχίζουν το πρόγραμμά τους με μεγαλύτερη όρεξη και συνέπεια.

Η ψυχολογική αντιμετώπιση σας βοηθάει να αλλάξετε τις σκέψεις που σαμποτάρουν την δίαιτά σας σε χρήσιμες σκέψεις.

Πηγή: http://www.bovary.gr