Η Κατερίνα Ζαρίφη, η οποία φέτος παρουσιάζει την εκπομπή «Πρωινός Καφές» μαζί με τον Νίκο Μουτσινά, έχει ανατρέψει το πρότυπο της λεπτής- ξανθιάς γαλανομάτας παρουσιάστριας πρωινής εκπομπής στην τηλεόραση. Και αποδεικνύει το αυτονόητο, ότι δηλαδή θέση στην τηλεόραση και δικαίωμα στην επιτυχία έχουν όλοι.
Όπως λέει στα «ΝΕΑ» η κυρία Ζαρίφη, ο στιγματισμός των παχύσαρκων Ελλήνων μαθητών αλλά και των μεγαλύτερων σε ηλικία ανθρώπων ίσχυε και στον παρελθόν, ισχύει και σήμερα. «Είναι τέτοια η “πολτοποίηση” που έχει γίνει στο μυαλό των παιδιών και τέτοια τα ερεθίσματα που δέχονται από τηλεόραση και Ίντερνετ, ώστε να έχουν αυτή τη στάση απέναντι στα παχύσαρκα παιδιά».
Τον στιγματισμό πάντως, λέει, τον έχει βιώσει και η ίδια σε παιδική ηλικία. Ενθυμούμενη τα μαθητικά της χρόνια τονίζει ότι «τα παχύσαρκα παιδιά ήταν τα πιο ευάλωτα στο σχολείο. Σ΄ αυτήν την ηλικία υπάρχει μια απίστευτη ωμότητα στους χαρακτηρισμούς».
Όπως θυμάται, η άμυνα του παχουλού παιδιού που δεν ήθελε να μένει στην άκρη, στο περιθώριο, έξω από τις σχολικές παρέες, ήταν η ακόλουθη: «Προσπαθούσε να τραβήξει την προσοχή των άλλων με το ίδιο του το πάχος. Εάν του έλεγαν οι συμμαθητές του “κάνε μια κωλοτούμπα χοντρέ”, θα το έκανε για να συμμετέχει».
Η ίδια πάντως δεν έμεινε στο περιθώριο. «Ήμουν κι εγώ ένα παχύσαρκο παιδί, αλλά το γύρισα τούμπα. Αλλά κι αυτό μάλλον δεν ήταν υγιές». Τι έκανε; Ήταν πρόεδρος της τάξης αλλά και δυναμική ως χαρακτήρας. Αντίθετα, δύο άλλοι παχουλοί συμμαθητές της, όπως θυμάται, «είχαν κλειστεί στο καβούκι τους».
Σε αρκετές περιπτώσεις οι παχύσαρκοι - είτε μαθητές είτε και μεγαλύτερης ηλικίας - υφίστανται τέτοιου είδους ρατσισμό που ξεπερνάει κι αυτόν που αντιμετωπίζουν οι μετανάστες ή άλλες ομάδες, λέει.
Και μολονότι τα τελευταία χρόνια μέσω της τηλεόρασης έφτασαν στα σπίτια των τηλεθεατών και φιγούρες παχύσαρκων ηθοποιών ή παρουσιαστών, τα πράγματα δεν έχουν αλλάξει. Ενδεικτικό το παράδειγμά της: «Όλη η επίθεση που δεχόμαστε φέτος στο πρωινό είναι για τα κιλά...».
Κυριακή 23 Μαΐου 2010
Τιμωρούνται για το βάρος τους τα παχύσαρκα παιδιά
Ρεπορτάζ: Μάνος Χαραλαμπάκης manosh@dolnet.g
Τα παιδιά βάζουν στο περιθώριο τους υπέρβαρους συμμαθητές τους
«Χοντρός». «Βαρέλω». «Βουβάλι». «Φάλαινα»: είναι ορισμένοι μόνο από τους χαρακτηρισμούς με τους οποίους «στολίζουν» οι Έλληνες μαθητές τους συμμαθητές τους που έχουν παραπανίσια κιλά. Ταυτόχρονα, το υπέρβαρο παιδί στα μάτια των συμμαθητών του είναι «ο άσχημος, ο χαζός ή ο κακός της τάξης».
Τον ρατσισμό και το στίγμα βιώνουν από την ηλικία του δημοτικού τα παχύσαρκα παιδιά και μάλιστα από τους συνομιλήκους τους που είναι αδύνατοι και πιο «αποδεκτοί» από την κοινωνία. Αυτό δείχνει έρευνα με θέμα τον στιγματισμό των παχύσαρκων παιδιών- που πραγματοποιήθηκε για πρώτη φορά στην Ελλάδα από το Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας.
Οι επιστήμονες έδωσαν ερωτηματολόγια σε 1.861 παιδιά ηλικίας 10-11 ετών (Ε΄ Δημοτικού) από 45 σχολεία της Κεντρικής Ελλάδας. Τους ζήτησαν να απαντήσουν ποιον τύπο παιδιού θεωρούν πιο δημοφιλή (ποιος τους αρέσει περισσότερο). Είχαν να επιλέξουν ανάμεσα σε έξι: σε ένα αδύνατο παιδί, ένα παχύσαρκο, ένα παιδί με πατερίτσες, ένα σε αναπηρικό αμαξίδιο, ένα χωρίς το αριστερό του χέρι, ένα με μία ουλή στο πρόσωπο. Και στη συνέχεια να κατατάξουν τις προτιμήσεις τους.
Περισσότεροι από τους μισούς μαθητές (56,4%, 949 στον αριθμό) κατέταξαν το παιδί με τα παραπανίσια κιλά στην τελευταία ή προτελευταία θέση των προτιμήσεών τους! Σημειώνεται ότι στην έρευνα συμμετείχαν μαθητές όλων των σωματικών διαπλάσεων (με κανονικό βάρος, υπέρβαροι, παχύσαρκοι, κάτω από το κανονικό). Πάντως, ακόμα και οι παχύσαρκοι μαθητές βαθμολόγησαν αυστηρά τους παχύσαρκους. Αντίθετα, η συντριπτική πλειονότητα των μαθητών (81,4%) κατέταξε το αδύνατο παιδί στην 1η ή στη 2η θέση.
Τα αποτελέσματα της μελέτης «Ο στιγματισμός της παχυσαρκίας στα παιδιά. Έρευνα σε ελληνικά δημοτικά σχολεία», που δημοσιεύονται στο επιστημονικό περιοδικό «Αppetite», δείχνουν ότι οι Έλληνες μαθητές είναι έντονα προκατειλημμένοι απέναντι στους συνομιλήκους τους με αυξημένο σωματικό βάρος, αναφέρουν οι ερευνητές.
Οι ερευνητές επισημαίνουν ότι μπορεί να προκληθούν σοβαρά ψυχοκοινωνικά προβλήματα, καθώς και δυσκολίες στην κοινωνικοποίησή τους εξαιτίας της αντιπάθειας και του χλευασμού που εισπράττουν από τους συμμαθητές τους.
Μερικές από τις σοβαρές συνέπειες στα παχύσαρκα παιδιά που βιώνουν αυτόν τον στιγματισμό «μπορεί να είναι η χαμηλή αυτοεκτίμηση ή η κατάθλιψη, όπως έχουν δείξει πολλές έρευνες στο εξωτερικό» λέει στα «ΝΕΑ» η ψυχολόγος κ. Μαρία Κορώνη, από τους υπευθύνους της έρευνας.
Τον ρατσισμό και το στίγμα βιώνουν από την ηλικία του δημοτικού τα παχύσαρκα παιδιά και μάλιστα από τους συνομιλήκους τους που είναι αδύνατοι και πιο «αποδεκτοί» από την κοινωνία. Αυτό δείχνει έρευνα με θέμα τον στιγματισμό των παχύσαρκων παιδιών- που πραγματοποιήθηκε για πρώτη φορά στην Ελλάδα από το Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας.
Οι επιστήμονες έδωσαν ερωτηματολόγια σε 1.861 παιδιά ηλικίας 10-11 ετών (Ε΄ Δημοτικού) από 45 σχολεία της Κεντρικής Ελλάδας. Τους ζήτησαν να απαντήσουν ποιον τύπο παιδιού θεωρούν πιο δημοφιλή (ποιος τους αρέσει περισσότερο). Είχαν να επιλέξουν ανάμεσα σε έξι: σε ένα αδύνατο παιδί, ένα παχύσαρκο, ένα παιδί με πατερίτσες, ένα σε αναπηρικό αμαξίδιο, ένα χωρίς το αριστερό του χέρι, ένα με μία ουλή στο πρόσωπο. Και στη συνέχεια να κατατάξουν τις προτιμήσεις τους.
Περισσότεροι από τους μισούς μαθητές (56,4%, 949 στον αριθμό) κατέταξαν το παιδί με τα παραπανίσια κιλά στην τελευταία ή προτελευταία θέση των προτιμήσεών τους! Σημειώνεται ότι στην έρευνα συμμετείχαν μαθητές όλων των σωματικών διαπλάσεων (με κανονικό βάρος, υπέρβαροι, παχύσαρκοι, κάτω από το κανονικό). Πάντως, ακόμα και οι παχύσαρκοι μαθητές βαθμολόγησαν αυστηρά τους παχύσαρκους. Αντίθετα, η συντριπτική πλειονότητα των μαθητών (81,4%) κατέταξε το αδύνατο παιδί στην 1η ή στη 2η θέση.
Τα αποτελέσματα της μελέτης «Ο στιγματισμός της παχυσαρκίας στα παιδιά. Έρευνα σε ελληνικά δημοτικά σχολεία», που δημοσιεύονται στο επιστημονικό περιοδικό «Αppetite», δείχνουν ότι οι Έλληνες μαθητές είναι έντονα προκατειλημμένοι απέναντι στους συνομιλήκους τους με αυξημένο σωματικό βάρος, αναφέρουν οι ερευνητές.
Οι ερευνητές επισημαίνουν ότι μπορεί να προκληθούν σοβαρά ψυχοκοινωνικά προβλήματα, καθώς και δυσκολίες στην κοινωνικοποίησή τους εξαιτίας της αντιπάθειας και του χλευασμού που εισπράττουν από τους συμμαθητές τους.
Μερικές από τις σοβαρές συνέπειες στα παχύσαρκα παιδιά που βιώνουν αυτόν τον στιγματισμό «μπορεί να είναι η χαμηλή αυτοεκτίμηση ή η κατάθλιψη, όπως έχουν δείξει πολλές έρευνες στο εξωτερικό» λέει στα «ΝΕΑ» η ψυχολόγος κ. Μαρία Κορώνη, από τους υπευθύνους της έρευνας.
Παρασκευή 21 Μαΐου 2010
Με λένε ΑΓΑΠΗ & ΕΛΠΙΖΩ ΝΑ ΜΕ ΒΟΗΘΗΣΕΤΕ
ΕΛΠΙΖΩ ΝΑ ΜΕ ΒΟΗΘΗΣΕΤΕ.ΕΙΜΑΙ 27 ΕΤΩΝ 1,68 ΚΑΙ ΜΟΝΟ 45 ΚΙΛΑ.ΕΓΩ ΠΡΟΣΟΠΙΚΑ ΔΕΝ ΝΩΜΙΖΩ ΟΤΙ ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΑΛΛΑ Η ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΓΥΡΟ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΑΣΧΗΜΗ.ΟΠΟΥ Κ ΑΝ ΠΑΩ ΜΟΥ ΛΕΝΕ ΠΩΣ ΕΙΣΑΙ ΕΤΣΙ Κ ΠΩΣ ΖΕΙΣ ΕΙΣΑΙ ΠΟΛΥ ΑΔΥΝΑΤΗ.Κ ΑΝ ΦΟΡΕΣΩ ΦΟΥΣΤΑ ΜΕ ΛΕΝΕ ΞΥΛΟΠΟΔΑΡΙ.ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΒΟΗΘΗΣΤΕΜΕ ΣΚΕΦΤΟΜΑΙ ΝΑ ΑΥΤΟΚΤΟΝΗΣΩ ΜΕΡΙΚΕΣ ΦΟΡΕΣ ΓΙΑΤΙ ΜΕ ΚΑΝΟΥΝ ΝΑ ΝΙΩΘΩ ΠΟΛΥ ΑΣΧΗΜΗ.ΕΠΙΣΗΣ ΓΙΑ ΑΥΤΟ ΤΟ ΛΟΓΟ ΑΠΟΦΕΥΓΩ ΝΑ ΒΓΕΝΩ ΑΠΟ ΤΟ ΣΠΙΤΙ.ΠΩΣ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΠΑΡΩ ΚΑΠΟΙΑ ΚΙΛΑ ΤΙ ΤΡΟΦΕΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΤΑΝΑΛΩΝΩ ?
Κώστας, 10 χρόνων
«Πολλές φορές αυτό το παιδί με κορόιδευε με μίσος μπροστά στα άλλα παιδιά. Με κορόιδευε για τα ρούχα που φοράω και γιατί είμαι πιο χοντρός από εκείνον. Εγώ, όμως, τον συμπαθούσα και ήθελα να είμαι στην παρέα του. Του χάριζα αυτοκόλλητα και «τάπες» για να πάψει να με προσβάλλει. Αυτός, όμως, τίποτα. Ακόμα και όταν δεν του μίλαγα ή έπαιζα μακριά από αυτόν και την παρέα του, έψαχνε και με έβρισκε για να διασκεδάζουν... Μια μέρα το είπα στη δασκάλα, αλλά ούτε αυτή κατάφερε τίποτα. Και να φανταστείς ότι οι γονείς μου πληρώνουν για να είμαι σ' αυτό το σχολείο. Αναρωτιέμαι γιατί δίνουν τόσα λεφτά, για να περνάω τόσο άσχημα εκεί».
Κώστας, 10 χρόνων
Lady Gaga - Την κορόιδευαν όσο δεν πάει οι συμμαθητές της...
Τί κι άν η Lady Gaga πλέον έχει γίνει πρώτη στις καρδιές των θαυμαστών της και στο μουσικό στερέωμα, όταν ήταν μικρή τα πράγματα ήταν αλλιώς.. Όπως η ίδια αποκάλυψε, όταν ήταν μικρή όλοι την κορόιδευαν! Όπως λέει, Είχα μεγάλη μύτη, καστανά μαλλιά και ήμουν παχουλή!.. Φανταστείτε λοιπόν μετη ρατσιστική διάθεση που υπάρχει πρός τους υπέρβαρους, τί τράβηξε η κακομοίρα! Τώρα όμως δικαιώνεται και το απολαμβάνει όσο τίποτα άλλο!
ΜΗΠΩΣ ΔΕ ΜΑΣ ΒΛΕΠΟΥΝΕ;
Ο ρατσισμος απεναντι στα υπερβαρα-παχυσαρκα ατομα,καμια φορα,παιρνει εναλλακτικες μορφες.Δεν ειναι μονο τα βλεμματα,οι μπηχτες και γενικα ο τροπος που σε αντιμετωπιζουνε στις διαπροσωπικες σχεσεις τα ατομα γυρω σου.Ειναι και με τη μορφη,της επιφανειακης,υλικης και οχι ηθικης αντιμετωπισης,που ειναι διαφορετικη απεναντι στο προσωπο του υπερβαρου-παχυσαρκου ανθρωπου.
Ολα ειναι φτιαγμενα λες για τους αδυνατους,τα θελκτικα σχεδια,τα ομορφα υφασματα,τα υλικα που χαιδευουν το βλεμμα και τη σαρκα.Ο κοσμος της μοδας,πεταει στην ακρη το ατομο που κουβαλαει παραπανω κιλα,με τον τροπο του το περιθωριοποιει σε μια ειδικη κατηγορια που δεν περιλαμβανεται στον σχεδιασμο και το σκεπτικο μιας "βιομηχανιας".Υλικα διχως εμπνευση,σκουρα υφασματα,αχαρα σχεδια,ακομψα,διχως κολακεια,διχως χαρα.Το βλεπουμε,το οσμιζομαστε,οτι κι εκει,ειμαστε εκτος,ειμαστε καταδικασμενοι να ψωνιζουμε ο,τι βρουμε,αρκει να μας χωραει,ειμαστε στο περιθωριο,παλι μας σπρωχνουνε συνειδητα η μη,σε μια θλιψη,στην καταρα του να εισαι υποχρεωμενος,λογω ελλειψης επιλογων,να φορας ρουχα του συρμου,προχειρα σχεδιασμενα,βιαστικα φτιαγμενα λες,που τους λειπει ο χαρακτηρας.
Δεν αφορα κανεναν το υπερβαρο ατομο;Δεν αξιζει το ομορφο σχεδιο;To χαρουμενο χρωμα,την ποικιλια για να διαλεξει,την υπαρξη επιλογων;Oμως,το ποσοστο των υπερβαρων ατομων εχει αυξηθει,ο τροπος ζωης,διατροφης,εχει αλλαξει.Θα ληφθει ποτε υποψιν των δημιουργων αυτο το γεγονος;Θα παψουν να δημιουργουν ρουχα και αξεσουαρ,που να απευθυνονται μονο σε ενα ευνοημενο ποσοστο του πληθυσμου,σε αυτους που εχουν φυσιολογικο βαρος;Υπαρχουμε κι εμεις ξερετε,θελουμε κι εμεις να εχουμε επιλογες,να βρισκουμε ρουχα να φοραμε που να μας ταιριαζουν,να μη μας κανουν να νιωθουμε εκατο χρονων,που να μη μας υποχρεωνουν να φαινομαστε θλιμμενοι και αποξενωμενοι απο την κοινωνια.
Θελουμε να ειμαστε ζωντανοι,θελουμε και τα ρουχα μας να ειναι για ζωντανους,οχι αυτα τα σκουρα σακια και τις φορμες,τις κελεμπιες και τα απιστευτης κακογουστιας σχεδια και υλικα.Γιατι υπαρχουμε κι εμεις οι "αλλοι".Η ΜΗΠΩΣ ΔΕ ΜΑΣ ΒΛΕΠΟΥΝΕ;
Η παχουλή μαμά έχει εξυπνότερα παιδιά
Σύμφωνα με πρόσφατο άρθρο του New Science, οι παχουλές γυναίκες έχουν περισσότερες πιθανότητες να γεννήσουν παιδιά με υψηλό δείκτη νοημοσύνης. Αυτό γιατί οι γοφοί τους αποτελούν αποθήκες πολυακόρεστων λιπαρών οξέων ο ρόλος των οποίων κρίνεται αποφασιστικός στην εξέλιξη του σχηματισμού του εγκεφάλου του εμβρύου.
Δυο ερευνητές, ο William Lassek από το Πανεπιστήμιο του Pittsburgh στην Pennsylvania και ο Steven Gaulin από το Πανεπιστήμιο της California – Santa Barbara χρησιμοποιώντας στοιχεία από το Εθνικό Αμερικανικό κέντρο στατιστικής για την Υγεία, ανακάλυψαν ότι οι αποδόσεις ενός παιδιού σε γνωσιακά τεστ σχετίζονται με τις αναλογίες μέσης και γλουτών της μητέρας του, και ειδικά με τις ποσότητες λίπους που βρίσκονται αποθηκευμένες εκεί. Οι απόγονοι γυναικών των οποίων οι σωματότυποι πολύ απείχαν από τις αναλογίες αυτές που έχει επικρατήσει να θεωρούνται ιδανικές πέτυχαν τις υψηλότερες βαθμολογίες γεγονός που οδήγησε τους ερευνητές στο άνωθεν συμπέρασμα.
Αν τα αποτελέσματα της έρευνας αυτής ισχύουν, τότε οι Ελληνίδες μαμάδες, με την γνωστή “μεσογειακή” περιφέρια, θα πρέπει να είναι περήφανες!
Μαρτυρία φίλης...
Ρατσισμός υπάρχει και το πιστεύω ακράδαντα.
Εγώ πάντα ήμουν αυτό που λέμε "κανονική". Είχα τα κιλά που έπρεπε να έχω σύμφωνα με το ύψος μου.
Όταν άρχισα τις προσπάθειες για να μείνω έγκυος απο τις πολλές ορμόνες που πήρα, "έβαλα" 10 κιλά πάνω μου. Φυσικά δεν ήταν λίπος αλλά δεν παύει να είχα φουσκώσει, και να μην μου έρχονται τα ρούχα μου.
Όταν έμεινα έγκυος λόγω της δίδυμης κύησης πήρα 30 κιλά. (πέντε ήταν των μωρών, όλα τα υπόλοιπα δικά μου). Έκανα προσπάθειες και τα έχασα αμέσως (μέσα σε πέντε μήνες).
Στο διάστημα αυτό (των πέντε μηνών) έψαχνα για δουλειά. Όπου και αν πήγα δεν με δέχτηκαν. Ενω είχα τα προσόντα και ενώ το επάγγελμά μου δεν είναι και τόσο δημοφιλές, όμως δεν με έπαιρναν ούτε καν τηλέφωνο για να μου πουν ότι με απορρίπτουν. Ένας απο τους παραλίγο εργοδότες μου, μου το είπε κατάμουτρα ότι δεν με θέλει στην δουλειά του γιατί είμαι υπέρβαρη.
Στην δεύτερη εγκυμοσύνη μου (πάλι δίδυμη κύηση) ενώ την ξεκίνησα με τα κιλά που ήμουν τα κανονικά δηλαδή, πήρα 35 κιλά. Φυσικά τα ξανάχασα εύκολα και γρήγορα (είμαι τυχερή σε αυτό).
Την περίοδο που έκανα την δίαιτα για να χάσω τα κιλά, πήγα για καφέ με μια φίλη. Στο απέναντι τραπέζι κάθονταν δυο άντρες (μέσης ηλικίας) και έκαναν καμάκι στην φίλη μου που την είχαν φάτσα. Εγώ τους είχα πλάτη. Οπότε ακούω τον έναν να λέει "ναι βρε φίλε. Εσύ θα την κάνεις λαχείο με το γκομενάκι, αλλά εγώ θα πέσω στην χοντρή;"
Αν όλα αυτά δεν είναι ρατσισμός, τότε τι είναι βρε παιδιά?
Εγώ πάντα ήμουν αυτό που λέμε "κανονική". Είχα τα κιλά που έπρεπε να έχω σύμφωνα με το ύψος μου.
Όταν άρχισα τις προσπάθειες για να μείνω έγκυος απο τις πολλές ορμόνες που πήρα, "έβαλα" 10 κιλά πάνω μου. Φυσικά δεν ήταν λίπος αλλά δεν παύει να είχα φουσκώσει, και να μην μου έρχονται τα ρούχα μου.
Όταν έμεινα έγκυος λόγω της δίδυμης κύησης πήρα 30 κιλά. (πέντε ήταν των μωρών, όλα τα υπόλοιπα δικά μου). Έκανα προσπάθειες και τα έχασα αμέσως (μέσα σε πέντε μήνες).
Στο διάστημα αυτό (των πέντε μηνών) έψαχνα για δουλειά. Όπου και αν πήγα δεν με δέχτηκαν. Ενω είχα τα προσόντα και ενώ το επάγγελμά μου δεν είναι και τόσο δημοφιλές, όμως δεν με έπαιρναν ούτε καν τηλέφωνο για να μου πουν ότι με απορρίπτουν. Ένας απο τους παραλίγο εργοδότες μου, μου το είπε κατάμουτρα ότι δεν με θέλει στην δουλειά του γιατί είμαι υπέρβαρη.
Στην δεύτερη εγκυμοσύνη μου (πάλι δίδυμη κύηση) ενώ την ξεκίνησα με τα κιλά που ήμουν τα κανονικά δηλαδή, πήρα 35 κιλά. Φυσικά τα ξανάχασα εύκολα και γρήγορα (είμαι τυχερή σε αυτό).
Την περίοδο που έκανα την δίαιτα για να χάσω τα κιλά, πήγα για καφέ με μια φίλη. Στο απέναντι τραπέζι κάθονταν δυο άντρες (μέσης ηλικίας) και έκαναν καμάκι στην φίλη μου που την είχαν φάτσα. Εγώ τους είχα πλάτη. Οπότε ακούω τον έναν να λέει "ναι βρε φίλε. Εσύ θα την κάνεις λαχείο με το γκομενάκι, αλλά εγώ θα πέσω στην χοντρή;"
Αν όλα αυτά δεν είναι ρατσισμός, τότε τι είναι βρε παιδιά?
Εξομολόγηση - ντοκουμέντο με την Τζούλια Αλεξανδράτου
Μια εξομολόγηση - ντοκουμέντο για τα παιδικά της χρόνια και τις… σχέσεις της με τα αγόρια έκανε η Τζούλια Αλεξανδράτου στην Ελένη Μενεγάκη λίγα χρόνια πριν.
«Έτρωγα ένα γιαούρτι την μέρα για τρεις ολόκληρους μήνες. Παλαιότερα ήμουν παχουλή και ήθελα να αδυνατίσω», λέει με απόλυτη φυσικότητα η καλλονή Τζούλια!
Καλά νέα για τους παχουλούς
Μάλλον τα 10-15 παραπανίσια κιλά που ''κληρονόμησες'' από τις γαστρονομικές ατασθαλείες του χειμώνα δεν θα πρέπει να σε ανησυχούν και τόσο. Σειρά ερευνών στην Ουάσιγκτον έδειξε ότι τα περιττά κιλά πολλές φορές κάνουν καλό στον οργανισμό.
Προστατεύουν από διάφορες παθήσεις όπως είναι για παράδειγμα η οστεοπόρωση αλλά και σε κάνουν και να δείχνεις νεότερη καθώς το πρόσωπό σου δείχνει πιο ''γεμάτο''.
Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι μπορείς να αφήσεις εντελώς τον εαυτό σου και να φτάσεις στα όρια της παχυσαρκίας! Αυτό που θέλουν να τονίσουν οι έρευνες είναι ότι πρέπει να δίνουμε μεγάλη σημασία στην υγιεινή διατροφή και λιγότερη στους αριθμούς της ζυγαριάς.
Προστατεύουν από διάφορες παθήσεις όπως είναι για παράδειγμα η οστεοπόρωση αλλά και σε κάνουν και να δείχνεις νεότερη καθώς το πρόσωπό σου δείχνει πιο ''γεμάτο''.
Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι μπορείς να αφήσεις εντελώς τον εαυτό σου και να φτάσεις στα όρια της παχυσαρκίας! Αυτό που θέλουν να τονίσουν οι έρευνες είναι ότι πρέπει να δίνουμε μεγάλη σημασία στην υγιεινή διατροφή και λιγότερη στους αριθμούς της ζυγαριάς.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)